ஈழத்து முற்றம்

பனையிரங்கும்!

2012-01-24T11:27:00.000-08:00

இது ஒரு சுவையான கவிதை. இதை எழுதியவர் நவாலியூர்ச் சோமசுந்தரப் புலவர் அவர்களின் மகனார் இளமுருகனார் ஆவார்.

செல்வஞ் செல்வாக்காய் வாழ்ந்த ஒரு சீமான். அவரைச் சார்ந்து வாழ வேண்டிய குமுகக் கட்டுப் பாட்டில் இருந்த பறை முழக்கம் செய்யும் ஒரு கலைஞர் .

பணத்தால் பெரியவர் மற்றவரை எதற்கோ கை நீட்டி அடித்து விட்டார். மற்றவரின் ஏலாத்தன்மை இங்கே கவிதையாகி வழிகிறது.

காரிரங்கும் கொடைமுதலி நீயொறு த்தால்

நானழுவேன், கலக்கமில்லை.

வாரிரங்கும் பறைமுகத்தில் வளைகோலால்

நின்மனையில் மெல்லத்தட்டில்....

ஊரிரங்கும், உறவிரங்கும், மனையிரங்கும்,

பனையிரங்கும் உண்மை ஐயா!

ஓரிரங்கலன்றி மதி, திதி தோறும்

இரங்கலெனில் யார் சமர்த்தன்?

விளக்கம்:

கொடையில் சிறந்த உம்மைக் கண்டு பொறாமை கொண்ட கருமுகில் அழும்.

அப்படிக்கொத்த இரக்க குணமுடைய குமுகத்தில் முதன்மையானவரே நீர் (ஒறுத்தால்)கோபித்தால் நான் அழுவேன், அதனால் ஒரு கலகமும் உருவாகாது.

எனது பறையை இழுத்துக் கட்டியிருக்கும் வார், நோக்காடு தாங்கேலாமல் அழுகின்றது. அப்படியான பறையின் முகத்திலே வளைந்த கோலால் நான் வந்து உமது வீட்டிலே மெல்லத்தட்டினால் ( நீர் மண்டையைப் போடும் நேரம்)............

இந்த ஊரே அழும்,

உமது உறவுகள் அழும்,

உம்முடைய வீட்டார் அழுவர்,......

ஊரழும்..சரி...

உறவு அழும்..சரி...

வீட்டார் அழுவர்..சரி..

அதென்ன பனையிரங்கும்?

பனை அழுமாமோ ?

என்ன குறளிக் கதையிது?

கேளுங்கள் புலவரின் பகடியை....

பனை கள்+நீர்=கண்ணீர் சொரியுமாம். இவர் குடிக்க வேண்டிய கள்ளுத்தண்ணி குடிப்பவர் இவர் இல்லாமல் வீனாகிச் சொரியுமாம்.

இது உண்மை ஐயா!
நீர் என்னை அடிக்க நான் அழுவது ஒருமுறை மட்டுமே.

நான் பறையை அடித்தால் உம் வீட்டில் ஒருமுறை மட்டுமே ஒப்பாரிக்

குரல் கிளம்பும்? மாசாமாசம் வருகின்ற உமது செத்த திதிகளில் எல்லாம் ஒப்பாரிக் குரல் கிளம்புமே? அப்படிஎன்றால் யார் கெட்டிக்காரன்?

தந்தியும் தபாலட்டையும்

2012-01-14T02:43:00.000-08:00

கடிதம் எழுதி, உறையிலிட்டு, முத்திரை ஒட்டி, முகவரி எழுதி, ஒரு செய்தி அனுப்பிய காலம் ஒன்று இருந்தது.

பதிலுக்காகக் காக்கி உடையோடு சைக்கிளில் வரும் தபாற்காரருக்காகக் காத்திருந்த காலங்களும் போயின.

தந்தி, தபாலட்டை, ஏரோகிறாம் முதலியன தொடர்பு ஊடகத்தின் ஆரம்ப கால செயல் பாட்டில் முக்கிய பங்கு வகித்தவை. வீட்டுக்கு வீடு தொலைபேசி இல்லாதிருந்த காலத்தில் தபாலகம் ஒன்றே ஒருவரோடு ஒருவர் தொடர்பு கொள்ள இருந்த ஒரே வழி.

இன்றய சந்ததிக்கு தந்தி என்றால் என்னவென்றே தெரியாது என்னும் அளவுக்கு அது காலாவதி ஆகி ஆயிற்று பல வருடங்கள்.தொடர்பு சாதன வளர்ச்சி இல்லாதிருந்த காலத்தில் உடனடியாக ஒரு செய்தியை தூரத்தில் இருக்கும் ஒருவருக்கு அறிவிக்க இந்தத் தந்தி சேவை பயன் பட்டது. உதாரணமாக ஒரு அவசர செய்தியை தூரத்தில் இருக்கும் ஒருவருக்கு அனுப்ப வேண்டி இருந்தால் அனுப்புனர் தனக்கருகில் இருக்கும் தபாலகம் சென்று மிகச் சுருக்கமாக அனுப்ப இருக்கும் செய்தியையும் பெறுனரின் முகவரியையும் தபால் அலுவலருக்குத் தெரிவிப்பார்.தபால் அலுவலர் செய்தியைப் பெற்று சொற்களுக்கும் அனுப்பப் பட இருக்கும் இடத்துக்கும் (மைல் அளவு) ஏற்ற மாதிரியான கட்டணத்தினை அனுப்புனரிடம் இருந்து பெற்று பற்றுச் சீட்டை வழங்குவார்.

பின்னர் தபால் அலுவலர் அங்கிருந்து பெறுனரின் முகவரிக்கு அருகில் இருக்கும் தபாலகத்துக்குத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு செய்தியையும் முகவரியையும் தெரிவிப்பார்.அங்கிருக்கும் அலுவலர் அதனைப் பெற்று உடனடியாக அந்தப் பெறுனரின் முகவரிக்குச் உரியவரை அனுப்பி செய்தியைக் கிடைக்கச் செய்வார். இதற்குச் சாதாரண தபால் கட்டணத்தை விட சற்று மேலதிகப் பணம் அறவிடப் படும். பொதுவாக திருமணவாழ்த்துச் செய்திகள்,பாராட்டுச் செய்திகள், ஏதேனும் ஒன்றின் முடிவுகள், குறிப்பாக மரண செய்திகள் இவ்வகையில் முக்கிய இடம் வகித்தன.

ஆனால் இன்று நான் குறிப்பாகச் சொல்ல வந்த விடயம் தபாலட்டை பற்றியது. தந்தி இப்போது வழக்கொழிந்து போய் விட்டதென்றால் தபாலட்டை வழக்கொழியும் தறுவாயில் இருக்கிறது என்றே தோன்றுகிறது.( இப்போதும் தபாலட்டை இருக்கிறதா?)

ஒரு நாட்டுக்குரிய வரலாறை, அழகை, தனித்துவத்தை,இயல்பை,கலைத்துவத்தை ஒரு புறத்தே படங்களாகக் கொண்டிருக்கிற தபாலட்டைகள் ஒரு விதம். அவை இன்றும் இருக்கின்றன.இனியும் இருக்கும் என்றே தோன்றுகிறது.

நான் சொல்ல வருவது அதுவுமல்ல.

இந்தத் தபாலட்டைகள் பகீரங்கமாகச் செய்தியைக் காவிச் செல்லும். உள்ளூருக்குள் உலா வருபவை.குறிப்பிட்ட விலைக்கு அவற்றைத் தபாலகங்களில் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.வெள்ளை நிற மட்டை. - அதன் மறு புறம் முகவரி எழுதுவதற்கான இடம் ஒரு புறமும் மேலும் செய்தி எழுதுவதற்கான இடம் மறு பாதியுமாக இருக்கும். அவற்றுக்கு முத்திரை ஒட்ட வேண்டியதில்லை. அதனை கொள்வனவு செய்யும் போதே முத்திரைக்கான பணமும் செலுத்தப் பட்டு விடும். ஆனால் காலப் போக்கில் அச்சடிக்கப் பட்ட தபாலட்டைகள் விற்பனை செய்து முடிவதற்கிடையில் அதன் பெறுமதி அதிகரித்து விடுவதால் மேலதிக முத்திரை ஒட்டி அனுப்பும் நிலைமையும் பின்னர் இருந்தது.

குறிப்பாக வானொலியில் பாடல்களை விரும்பிக் கேட்பதற்கு,போட்டி நிகழ்ச்சிகளுக்கான வினாக்களுக்கு விடை அளிப்பதற்கு,(குறிப்பாகப் போட்டி வைப்போர் இலகுவாகக் கணக்கிடவும் ,கண்டு கொள்ளவும், சேகரித்து வைக்கவும், நேர மிச்சத்துக்காகவும் சகாய விலை காரணமாகவும் இவை பெரிதும் வரவேற்கப் பட்டன; பயன்பட்டன.) அந்தரங்கமற்ற விடயங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு, மேலும் எல்லோரும் பார்க்கலாம் என்று எண்ணுகின்ற விடயங்களை குறைந்த செலவில் பரிமாறிக்கொள்வதற்கும் இவை நன்கு பயன் பட்டன.

அவை ஈழத்துக் கவிஞர்களுக்கும் நன்கு பயன் பட்டிருக்கின்றது என்பது தான் புதுச் செய்தி. அவை நம்மவரின் வாழ்வியலைப், பண்பாட்டை, ஒரு கால கட்டது மன இயலை வெளிப்படுத்தும் விதமாக அமைந்திருப்பதும்; அதற்குத் தபாலட்டை சிறந்த ஒரு ஊடகமாக இருந்திருக்கிறது என்பதும் தான் இன்றய ஈழமுற்றத்துச் செய்தி.

சில மாதங்களுக்கு முன்னர் “ ஓலை” ( ஜூன் 2003) என்ற கொழும்புத் தமிழ் சங்க இதழ் ஒன்று தபாலட்டைகளில் கவிஞர்கள் தமக்கிடையே பரிமாறிக் கொண்ட செய்திகளை வெளியிட்டிருக்கக் கண்டேன். அதிலிருந்து சில சுவையான பகுதிகள் இங்கே மறு பிரசுரமாகிறது. ( இவை மகாகவி பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் தன் சக கவிஞ நண்பர்களுக்கு எழுதியவை. இவற்றை அவர் தன் டயறியில் குறித்து வைத்திருந்தார் என்ற குறிப்புக் காணப்படுகிறது)

அது ஒரு கால கட்டத்தில் ஈழத்துக் கலைஞரிடம் பூத்திருந்த அந்நியோன்னத்தையும் ஆத்மார்த்த அன்பையும் கூட அவை சித்தரிப்பனவாக இருக்கின்றன.

அவற்றில் சில கீழே.

1.சொற்கணக்குப் போட்டுச்
சுவை எடுத்துக் காட்டுகின்ற
அற்புதத்தைக் கண்டேன்
அலமந்தேன்! நிற்க
இறந்தாரையே ஏற்றுகின்ற
எங்களவர் நாட்டில்
அறந்தானோ நீ செய்த அன்பு?

(செ.கணேசலிங்கனுக்கு; 03.08.1955)

2.மெச்ச என்னாலும்
முடியாது! மெய்யாக
அச்சுக் கலைக்கோர்
அழியாத - உச்சி
அமைத்தாய்! அதன் அழகை
ஆரச் சுவைக்க
இமைக்காத கண்ணெனக்கு.

(வரதருக்கு; 19.07.1955)

பாட்டெழுதச் சொல்லிப்
படித்து விட்டுப் போற்றி அதை
ஏட்டில் அழகாய் அச்
சேற்றுவையே! - கேட்டுக் கொள்
என்னை எழுத்துத் துறையில்
இறக்கி விட்ட உன்னை
மறக்காதுலகு.

(அ.செ.முருகானந்தனுக்கு 26.07.1955)

3.ஊருறங்கும் வேளை
உறங்காமல் நாமிருந்தும்
சேருகிறாள் இல்லைச்
செருக்குடையாள்! - வரா அவ்
வெண்டாமரையாள்
விரைந்தாளோ தங்களிடம்?
கொண்டாடு நண்பா
குதித்து!

(நீலாவாணனுக்கு பெண் மகவு பிறந்தமைக்கு 15.08.1957)

(மகாகவிக்கு 3 ஆண்பிள்ளைகள் என்பதும்; சேரன்,சோழன்,பாண்டியன் என்பது அவர்களது பெயர் என்பதும்; மகளவைக்கு இனியாள், ஒளவை என்ற பெயர்கள் என்பதும் பலரும் அறிந்ததே)

4.பாட்டுப் படைக்கும்
பெரியோரை மக்களுக்குக்
காட்டி அவர் தம்
கருத்துகளை - ஊட்டும்
பணியில் மகிழ்வெய்தும்
பண்பாளர்க்கெங்கே
இணை சொல்ல ஏலும் எனக்கு!

(கனக.செந்திநாதனுக்கு 09.12.1958)

5.உள்ளதற்கும் மேலே
உயரப் புகழ்கின்ற
வள்ளல்! என் நன்றி;
வரக் கண்டேன் - பள்ளத்தில்
ஓடும் நீர் போல
ஒழுகும் அருங்கவிதை
பாடும் நீர் யாத்துள்ள பாட்டு.

(முருகையனுக்கு 06.05.1958)

6.தேன் தோண்டி உண்டு
திளைத்திடுக;பேரின்ப
வான் தேடி நும் வீட்டு
வாயிலிலே வந்தடைக;
தான் தோன்றிப் பாடும்
தமிழ் போல வாழ்க; இவை
நான் வேண்டுவன் இந் நாள்.

(சில்லையூர்.செல்வராசனின் திருமணத்திற்கு 09.01.1960)

இப்போது மின் தபால், S.M.S என்றும் தொலைபேசி என்றும் ஸ்கைப் என்றும் பல சாதனங்கள் வந்து விட்டதாலும் சமூக வலைத்தளங்கள் பெருகி விட்டதாலும் பாரம்பரியத் தபால்களின் பண்பாட்டுப் பெறுமதி கால வெள்ளத்தோடு கரைந்து போகிறது.

பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலுமாய் வாழ்வும் நகர்கிறது............................

ஈழமுற்றத்துச் சகோதர உள்ளங்களுக்கு புத்தாண்டு பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்!

"ஈழத்துச் சிதம்பரம்" காரைநகர் சிவன் கோவிலின் மார்கழித் திருவாதிரை தேர்த்திருவிழா

2012-01-07T02:13:00.000-08:00

ஈழத்துச் சிதம்பரம் என்று போற்றப்படும் இலங்கையில் வடபால் அமைந்துள்ள காரைநகர்ச் சிவன் ஆலயத்தில் மார்கழித் திருவாதிரை நிகழ்வுகளில் இன்று ரதோற்சவ நிகழ்வு வெகு சிறப்பாக நடைபெற்றிருந்தது. இந்த நிகழ்வை அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனம் வாயிலாகச் சமகாலத்தில் நேரடி ஒலிபரப்பாக எடுத்து வந்திருந்தோம்.

இலங்கை நேரம் காலை 7.30 மணி முதல் காலை 10 மணி வரை நடைபெற்ற இந்த நேரடி நிகழ்வை ஒருங்கமைத்து உதவியவர் நம் சக வலைப்பதிவர் விசாகன் குமாரசாமி. கடந்த ஆண்டும் இந்த நிகழ்வை வானொலியில் வழங்கியிருந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஈழத்தில் இருந்து சைவமணி திரு சண்முகரத்தினம் அவர்கள் வெகு சிறப்பாக நேரடி அஞ்சல் வர்ணனையைச் செய்து வழங்கியதோடு அவருடன், புலவர் குமாராசாமி அவர்களும், தமிழருவி சிவகுமாரன் அவர்களும் இணைந்து சிறப்பித்திருந்தனர்.

இந்த இரண்டரை மணி நேர நிகழ்வின் சில பகுதிகளை இங்கே தருகின்றேன்.

KaraiSivan by kanapraba

விசாகன் குமாரசாமி இந்த நேரடி ஒலிபரப்பில் வழங்கியிருந்த ஈழத்துச் சிதம்பரம் காரைநகர்ச் சிவனின் நடராஜ மூர்த்தம் குறித்த பகிர்வின் எழுத்து வடிவம்

நேரடி அஞ்சலை தாயகத்தில் இருந்து கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். இந்த விழாவின் நாயகன் கனகசபையின் கண் வீற்றிருந்து நல்லாட்சி அருளுகின்ற சிவகாம சுந்தரி சமேத சிவசிதம்பர நடராசப் பெருமான். அதுவும் ஈழத்துச் சிதம்பரத்தில் அமைந்திருக்கும் நடராஜ மூர்த்தம் மிகவும் பிரசித்தமானதும் அழகியல் நுட்பங்களையும் கொண்டது.

இடது பதம் தூக்கி ஆடுகின்ற மிடுக்கான, கம்பீரமான பேரெழில் கொஞ்சும் தோற்றம். திருநாவுக்கரசரின் குனித்த புருவம், கொவ்வைச் செவ்வாய், குமிண் சிரிப்பு, பனித்த சடை, பவளம் போன்ற மேனி, எடுத்த பொற்பாதம் என்ற பாடலின் பொருள் காரைநகர் சிவன் கோவில் நடராசர் சிலை என்றால் அது மிகையல்ல.

நடராஜர் சிலையில் 51 சுடர்கள் இருக்கின்றன. இவை திருவாசகத்தின் 51 பதிகங்களை நினைவூட்டுகின்றது. அபிசேகத்தின் போது உடுக்கை ஏந்திய கையிலும் அக்கினி ஏந்திய கையிலும் இருந்து வழிகின்ற திரவியங்கள் நேரே வியாக்கிரபாதர், பதஞ்சலி முனிவர்களது தலையில் வீழும். முயலகனை அழுத்தி இருப்பது அவரது வலது கால்ப் பெருவிரல் என்பது இங்கே மிக நுணுக்கமாக படைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த எழிலுரு தோற்றத்தை தமிழகத்தில் வருகை தந்த பல அறிஞர்கள் கூட விதந்து போற்றினார்கள். மு. பாஸ்கரத் தொண்டைமான் என்கின்ற அறிஞர் இப்படியான அழகியல் நுணுக்கம் கொண்ட நடராஜர் சிலையை தான் வேறெங்கும் பார்த்ததில்லை என தமிழகத்தின் ஒரு சஞ்சிகையில் எழுதியுள்ளார்.

இந்த நடராசருக்கு அழகிய மஞ்சள் நிறத்திலான செவ்வந்தி மலர்களாலான சாத்துப்படி சிறப்பானது. முடியிலே 5 கொண்டை மாலைகளும், கையிலே தேசிக்காயும், இடையிலே புலித்தோல் போர்த்திய மேனியும், பல அடுக்குகளைக் கொண்ட செவ்வந்தி மலர் மாலைகளால் ஆன கீழ்ச்சாத்துப்படியும் இரட்டைத்திருவாசியும் கொண்ட தோற்றத்தை வர்ணிக்க வார்த்தைகளில்லை. காணக் கண் கோடி வேண்டும் என்பது இதனைத்தான் என்பது சாலப் பொருத்தமே.

புகைப்படம் நன்றி: காரை வசந்தம்

பிரமாண்டமானசிவன் சிலை

2011-12-29T06:18:00.000-08:00

வரலாற்றுச்சிறப்புமிக்க திருகோணமலை திருக்கோணேஸ்வரர் ஆலய‌த்தில் அமைக்கப்பட்ட‌ 33அடி உயரபிரமாண்டமானசிவன் சிலை

படஉதவி சேனையூர் அச்சுதன்

படஉதவி :சேனையூர் அச்சுதன்

வீதி நாடகங்கள் ஈழத்தில் இடம்பிடித்த மற்றுமோர்கலை

2011-12-27T10:54:00.000-08:00

கலை என்பது ஒரு ஊடகம் என்று கூட சொல்லலாம்,அவரவரின் ரசனைகளுக்கு தீனி போடும்படியாக கலைகள் அமைந்துவிடுவதும் அவையே மக்கள் மத்தியில் இடம்பிடித்துவிடுவது தான் வழமை,அப்படியான கலைகளும் மக்களுக்கு செய்திகளை கொண்டு செல்லும் ஒரு ஊடகமாக இருப்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது.

அவை அதாவது மக்களுக்கு எடுத்துச்செல்லவேண்டிய கருத்துக்களை சாதாரணமாக பேச்சுக்களால் சொல்வதைவிடுத்து அவற்றை ஏதாவது இசைவடிவிலோ அல்லது ஏதாவது ஒரு கலை ஊடகத்தின் வாயிலாகவோ சொல்லுவதன் மூலம் அந்தந்த விடயங்கள் மக்கள் மத்தியில் பிரபல்யம் அடைவதோடு ஆணித்தரமாக மனதில் இடம்பிடித்துவிடும் என்பதையும் மறுக்க முடியாது,

ஓவியங்கள்,நாடகங்கள்,வில்லிசைகள்,பல்வேறு கருத்துக்களை சுவாரஷ்யமாக அலசும்.பட்டிமன்றங்கள் போன்ற கலைகள் இவற்றில் முக்கியமாக நினைவில்வருகின்றன.

அந்த வகையில் தாயகத்தில் சிறந்த ஒரு கலை தான் வீதிநாடகம், நாடகங்களின் வகைகளுக்குள் இவற்றையும் அடக்கலாம் எனினும் இந்த வகையான நாடகங்களுக்கு ஒரு தனிப்பட்ட சிறப்பான இடம் உண்டு,சில வேளைகளில் எந்த வித அலங்காரங்களுமின்றியே நடிகர்கள் மேடையேறிவிடுவதுண்டு.உண்மையில் நாடக நடிகர்களுக்கு தங்கள் நடிப்புத்திறனை வெளிக்காட்டுவதில் வீதி நாடகத்தில் கொஞ்சம் சிரமம் என்று தான் நான் சொல்வேன்,ஏனென்றால் அதில் எந்த வித உடையலங்காரங்கள் மற்றும் மேடை அமைப்புக்களின்றி நடத்தும் நாடகமாதலால் கொஞ்சம் கடினம் தான்.தங்களை நடிகர்கள் என்று அடையாளப்படுத்துவதற்காக தங்கள் தலைகளிலோ அல்லது இடுப்பிலோ ஏதாவது நிறத்துடன் கூடிய துணியைக்கட்டிக்கொள்வர், கூடுதலாக மஞ்சள் அல்லது செம்மஞ்சள் நிறமுடைய துணிகளை கட்டியிருக்கவே கண்டிருக்கிறேன்.அதனோடே முடியும் வரை நடித்துவிட்டு வெளியேறுவர்,அதேபோலத்தான் அந்த அந்த பாத்திரங்களுக்கு ஏற்றபடியே சாதரண உடைகள் அணிந்து சிலர் வருவர் மேடைகளில்,

இதிலென்ன சிறப்பம்சமென்னவெனில் சிறிதளவும் ரசிகர்களை முகம் திரும்பாதபடி அவர்களின் நடிப்புத்திறன் இருக்கும்,அத்துடன் பார்வையாளர்கள் வட்டவடிவமாக சூழ்ந்து இருப்பதால் நடிக்கும் வேளைகளில் விடப்படும் எந்தவொரு சின்னத்தவறும் கூட பார்வையாளர்களால் உணரப்படுமென்பதால் மிகக்கவனமாக நடிகர்கள் இருக்க வேண்டும்,இதனாலேயே கொஞ்சம் சிரமம் என்றேன்,இவை எல்லாவற்றையும் விஞ்சி மக்களின் ரசனைக்கு ஏற்றபடியே நடித்து வெளியேறுவர் நடிகர்கள்.

பொதுவாக வீதி நாடகத்தின் கருவாக அந்த அந்த காலத்திற்கு ஒப்பான கருவையே தெரிந்தெடுப்பர்.சாதரணமாக நாடகங்களாக இருந்தால் இலக்கியக்கதைகளோ அல்லது புராணக்கதைகளோ அல்லது வாழ்வியல் கதைகளோ அவற்றை அலங்கரிக்கும்,ஆனால் வீதி நாடகங்களில் ஏதாவது மக்கள் மத்தியில் விழிப்புணர்வை ஊட்ட வேண்டும் என்றோ அல்லது அரசியல் நிலைகளை மக்களுக்கு உணர்த்த வேண்டும் என்றோ சிந்திப்பதால்தான் வீதிநாடகத்தை தெரிவுசெய்வர் இயக்குனர்கள்.அது மட்டுமல்ல இலகுவாக விரைவாக கருத்துக்கள் மக்களை அடைய வேண்டும் என்று சிந்திப்பவர்கள் தெரிவுசெய்யும் கலைதான் இந்த வீதிநாடகம்.

உதாரணத்திற்கு சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு [பற்றி மக்கள் மத்தியில் அவசரமாக உணர்த்த வேண்டிய கட்டாயம் உணரப்படுமிடத்து இந்த வீதி நாடகம் தெரிவுசெய்யபடும் எனபதில் மறுப்பிற்கு இடமில்லை.

அது மட்டுமல்லாமல் இவை மக்களை நோக்கி இது கொண்டு செல்லபடும்.பெரிய பெரிய நாடகங்கள் என்றாலோ அல்லது பெரிய பெரிய மேடைகளில் இடம்பெறும் நாடகங்கள் என்றாலோ அவற்றை சகல பாமர மக்களுக்கும் பார்ப்பதற்கோ அல்லது ரசிப்பதற்கோ கிடைக்கும் என்று சொல்ல முடியாது,அதனால் அப்படியான மக்களை நோக்கி இந்த வீதிநாடகம் வீதி வீதியாக சென்றுகொண்டிருக்கும்,இதன் மூலம் மக்களின் ரசனைக்கும் தீனி என்பதோடு அவர்களுக்கு செல்ல வேண்டிய கருத்தும் சென்றுவிடும் எனபது தயாரிப்பாளர்களின் யுக்தி,

அது மட்டுமல்லாமல் இந்த நாடகங்களில் இடம்பெறும் வசன நடைகள் ஒருபோதும் மக்களில் பேச்சுமொழியைவிட்டு விலகமாட்டாது.சாதரண வாழ்க்கையில் புழக்கத்தில் உள்ளவற்றை மட்டுமே நாடக உரையாடல்களில் அவதானிக்கமுடியும்,இவயெல்லாம் இந்நாடகத்தின் சிறப்புக்கள்

இவற்றிற்கெல்லாம் எப்பொழுது எங்கு இடம்பெறும் என்றெல்லாம் முதலே அழைப்புவிடுவதுமில்லை,பிரச்சாரம் செய்வதுமில்லை,சுவரொட்டி ஒட்டுவதுமில்லை,திடீரென ஒலிபெருக்கியில் ஒலிக்கும் ”அன்பார்ந்த ....... மக்களே இன்று மாலை மூத்தவிநாயகர் ஆலய முன்றலில் ”புதுயுகம் காண்போம்” வீதி நாடகம் இடம்பெறவிருப்பதால் அனைத்து மக்களையும் மிக வேகமாவே வந்து கூடுமாறு பணிவாக வேண்டுகிறோம்,அந்த அறிவித்தலை மீண்டும் ஒருமுறை அறியத்தருகிறோம்” என்றவாறாக உடனடி அழைப்பாக மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கும் ஒலிபெருக்கி அழைப்பில் ஊர் மக்களெல்லோரும் ஒன்றாகிவிடுவர். வீதி நாடகங்களின் சுவாரஷ்யமும் அதனூடாக தரப்படும் சிறப்பான விடயங்களும் மக்களின் வேகமான வருகைக்கான முக்கிய காரணங்கள்.(இங்கு குறிப்பிட்ட விடயம் மற்றும் நாடகத்தின் பெயர் எல்லாம் அறிவித்தலின் நடையை குறிப்பிடும்போது அதன் படியே கூறப்பட்டதே ஒழிய இது உண்மையாக இடம்பெறும் என்று எல்லோரும் அங்கங்கு இருக்கும் மூத்தவிநாயகருக்கு சென்று விடாதீர்கள்,ஹிஹிஹி)

இந்த வீதிநாடகம் ஐரொப்பிய மண்ணிலும் எம்மவர்களால் அரங்கேற்றப்பட்டது

பற்றி அறியக்கிடைத்தது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது

உணர்வுகளையும் எம்மவர்களின் கருத்துக்களும் அதில் பிரதிபலித்ததாக அறிய முடிந்தது,வீதி நாடகம் அங்கும் வீதிகளில் இடம்பெற்றமை அதன் சிறப்புக்களையும் அதன்மூலம் மக்களுக்கு கருத்துக்களை

இலகுவில் அடையச்செய்யலாம் என்பதையும் உறுதிபடுத்தியிருக்கிறது.

இவ்வாறாக ஈழத்தில் இடம்பிடித்த கலைகளில் வீதி நாடகத்துக்கும் ஒரு சிறப்பான இடம் இருக்கிறது என்பதை உணரமுடியும்.இப்படியான கலைகள் என்றும் அழியவிடாது பேணிக்காக்க வேண்டும் என்பதே இந்த பதிவின் நோக்கம். என்னதான் நாகரிகமான கலைகள் மற்றும் வீட்டிலுருந்தவாறே எல்லாம் பார்த்துவிடலாம் என்றவாறாக அமைந்த சில சீரழிக்கும் கலைகள் வந்தாலும் இப்படியான கலைகள் என்றென்றும் வாழ எல்லோரும் தயாராக வேண்டும.தயாரிப்பாளர்கள் தயாராகும் அதேவேளை ரசிகர்களின் ரசனையும் இப்படியான கலைகளின் சிறப்பை உணர வேண்டும்.

படம் ஆழியூரானின் நடைபயணத்திலிருந்து வீதி நாடகத்தின் அமைப்பை உணர்த்த வேண்டும் என்பதற்காக எடுக்கப்பட்டது

இது ஈழத்துமுற்றத்துக்கான எனது மீள் பதிவு.உங்கள் கருத்துக்களையும் பதிவுசெய்யுங்கள்

ஈழத்து நகைச்சுவை இரட்டையர்கள் டிங்கிரி சிவகுரு - நகைச்சுவைக் கதம்பம் 02

2011-12-25T03:33:00.001-08:00

ஒலிப்பேழை : விக்டர் அன் சன்ஸ் மியூசிக் சென்ரர்யாழ் நகர்
Dingiri and Sivaguru 02 by mayunathan

பயணம், பெரும் பிரிவின் தொடக்கம்

2011-12-21T13:28:00.000-08:00

1984 -85 ம் ஆண்டின் இறுதிக் காலங்கள், இழக்கப்போகும் பெறுமதிமிக்க காலங்களைப் பற்றிய எதுவித அறிகுறிகளுமில்லாமல் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஊருக்குள் பிரச்சனைகள் மெதுவாய் தொடங்கியிருந்த காலம். 19 - 20 வயதுக்கான எவ்வித முதிர்ச்சியும் இன்றி, எவ்வித கனவுகளும் இன்றி, பல்கலைக்கழக அனுமதிக்கான பரீட்சை எழுதிவிட்டு, பெறுபேறுகளுக்காகக் காத்திருந்தேன்.

சிங்கள நண்பர்கள் பலர் ஊரைவிட்டு மெது மெதுவாய் இடம் பெயர, இஸ்லாமிய நட்புகளும் பிரச்சனைகளின் காரணமாக தொலைந்து கொண்டிருந்தன. இருப்பினும் துணிந்தவர்கள் சிலரின் நட்புகள் மங்கலான மாலைப் பொழுதுகளில் தொடரத்தான் செய்தன.

ஒன்றாய் பழகிய மூவின நட்புகளும் தனித்தனியே தொடர்பில்லாது தம்வழியே சென்றுவிட்டாலும், நட்பு என்னும் சொல் மட்டும் தனது தன்மையை இழக்காதிருந்தது என்பது பல ஆண்டுகளின் பின் தான் எனக்குப் புரியும் என்பது எனக்கு அன்று தெரியாதிருந்தது.

ஒரு புறம் தமிழ் முஸ்லீம் கலவரங்கள், இராணுவத்தினரின் கெடுபிடிகள், இயக்கங்ளின் வீரப்பிரதாபங்கள் என எமது ஊரின் காற்றில் கூட விறுவிறுப்பு கலந்திருந்த காலமது. கைதுகளும், மரணங்களும் பழகிப்போயின. நண்பர்கள் தீடீர் என காணாமல் போய் முறுகிய உடம்புடன் இறுகிய பார்வையுடன் 4 -5 மாதங்களின் பின் பின்மாலைப் பொழுதுகளில் வந்து சந்தித்தனர். ஒரு சிலர் இடுப்பில் இருந்த சில ஆயுதங்களையும் காட்டினர். சிலர் கொள்கைப்பரப்புரைகளும் செய்தனர்.

சகோதர முறுகுநிலை தொடங்கியிருந்தது. நண்பர்களாய் இருந்தவர்களும் முறாய்த்துக்கொண்டனர். அல்லது முறாய்க்க கட்டளையிடப்பட்டனர்.

ஒரு நாள் மட்டக்களப்பு ரஷீடியாஸ் குளிர்பானக்கடையினுள் எமக்கும் ஒரு ”அண்ணர்” வகுப்பு எடுத்தார். தமிழீழ விடுதலை ராணுவம் என்றார். அரசியற்பிரிவு, ராணுவப்பிரிவு, முழுநேரப் போராளி, பகுதிநேரப் போராளி என்றார். நான் பகுதிநேரம் என்றேன். எனது பெயர் விபரம் எழுதிப் போனார். பின்பொருநாள் ஏறாவூர் ரயில்நிலையத்தருகில் ஒரு கைத்துப்பாக்கியையும் காட்டினார். அதன் பின்பு அவர் வரவும் இல்லை. அவர் வரவில்லை என்று நான் கவலைப்படவும் இல்லை.

ஒரு முறை ”ஹர்த்தால்” என்று சுவரொட்டி எழுதவேண்டியேற்பட்டது. அழகான கையெழுத்தை கொண்டிருந்த ஒரு நண்பனை காட்டுக்குள் அழைத்துப்போய் சுவரொட்டியை எழுதவைத்தோம். அதுவே அவன் தொழிலாகியது பின்னாலில். எல்லா இயக்கங்களுக்கும் அவனே சுவரொட்டி எழுதினான். அந்த சுவரொட்டியை ஒட்டுவதற்கிடையில் நான்கு தடவைகள் மூத்திரம் போயிருப்பேன்.

தினமும் ஒருவர் வீதிக் கம்பத்தில் தலை சரிந்து கிடந்தார். ஊராரும் சிவப்பு நிறத்தில் இருந்த நோட்டீஸ்களை நம்பத் தொடங்கயிருந்த காலம். வீதிக்கம்பத்தில் சரிந்திருந்தவர்கள் எல்லோரும் குற்றவாளியாக்கப்பட்டார்கள். அவர்களை சரித்தவர்களின் குற்றங்கள் பற்றி யாரும் பேசமுன்வரவில்லை. எவரும் கொல்லப்பட்டவர்களின் வலியை கண்டுகொள்ளவும் இல்லை. கொலைசெய்யப்படுவதற்கு முன்னான வினாடியில் கூட தான் மன்னிக்கப்படலாம் என்று அவர்கள் எண்ணியிருக்கக்கூடும். துப்பாக்கியின் விசை அழுத்தப்படுதை காணும் போது அவர்கள் தமது குடும்பத்தை, குழந்தையை, காதலியை நினைத்திருக்கக்கூடும். சில வேளைகளில் ”நாசமாய்போவீர்கள்” என்றும் சபித்திருக்கவும் கூடும்.

ஒரு ‌முறை பெருங்கலவரம் மூண்டது தமிழர்களுக்கும், இஸ்லாமியர்க்கும் இடையில். எனது ஊர் எல்லையில் இருந்ததால், ஊரே இடம் பெயர்ந்தது. வந்தாறுமூலையில் உள்ள கிழக்குமாகாண பல்கலைக்கழகம் அகதிமுகாமனது. வீடு வீடாய் சென்று உணவு சேகரித்துவரக் கட்டளையிட்டார்கள் ”அண்ணா”க்கள். மாலையில் கத்தி, கோடாலி, அலவாங்கு, திருக்கைவால் போன்ற ஆயுதங்களுடன் செங்கலடிச்சந்ந்தியில் காவல் வேறு போட்டார்கள். நாங்கள் அருகே இருந்த ஒரு பேக்கரிக்குள் 304 விளையாடிக்கொண்டிருந்தோம்.

நண்பர்கள் சிலர் வெளிநாடு போயினர். சிலர் ”கப்பலுக்கு” போயினர். நாங்கள் சிலர் மட்டும் எங்கும் போகவில்லை. எங்கு போவது என்றும் எமக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. நாம் குந்தியிருக்கும் சந்திக்கு ஆமி வரும்போது ஓடுவதும், அவர்கள் அங்கிருந்து அகன்றதும் நாம் திரும்பி வருவதும் வழமையாகியது.

இப்படியான நாட்களில் தான் ஊரில் இருந்தால் பிரச்சனை என்பதால் அம்மா என்னை இந்தியா அனுப்ப யோசித்தார். இதை அறிந்த இரு நண்பர்களும் என்னுடன் இணைந்துகொள்ள இந்தியாப் பயணம் தொடங்கிற்று.

தெரிந்த பெரியவர் ஒருவருடன் நாம் கொழும்பு போய், அங்கிருந்து வீசா எடுத்து இந்தியா போவது போல் ஒப்பந்தமாகி நண்பர்களின் பெரும் பிரியாவிடையுடன் 1985ம் ஆண்டு கார்த்திகை மாதத்தின் இறுதி நாட்களில் ஒரு நாள், காலைப் புகையிரதத்தில் கொழும்பு நோக்கிப் புறப்பட்டடோம். புகையிரதம் எமது Eravur United விளையாட்டுத்திடலைக் கடந்த போது, தரிசாய் கிடந்த நிலத்தை மூவின நண்பர்களும் சேர்ந்து செப்பனிட்டு விளையாடிக்களித்த நாட்கள் நினைவிலாடியது.

அன்றைய அந்தப் பயணம் , ஒரு பெரும் பிரிவின் தொடக்கம் என்பதும், அதுவே என் வாழ்வினை நிர்னயிக்கப்போகிறது என்பதும் எனக்கு புரிந்திருக்கவில்லை அன்று. ஒரு சாதாரணப்பயணம் போலிருந்தது அது. பெரும் பயணங்கள் அனைத்தும் சாதாரணமாகவே தொடங்குகின்றனவோ என்னவோ?

வெய்யில் காய்ந்து, காற்றும் காய்திருந்திருந்த தென்னைமர தோட்டங்களினூடாகவும், வெட்ட வெளிகளினூடாகவும் புகையிரதத்தின் வேகத்தில் தலைமுடி காற்றிலாட, காலம் செய்யப் போகும் கோலத்தினை உணராமல் பயணித்துக்கொண்டிருந்தேன். புகையிரதம் எதையும் கவனிக்காமல் கட கட கடவென ஓடிக்கொண்டிருந்தது, வாழ்வைப்போல்.

இருபத்திஏழு ஆண்டுகளின் பின்பான இன்று இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் போது ஊரின் வாசனையையும் காட்சிகளையும், நட்பின் ஈரத்தையும், காற்றின் வெம்மையையும் மனம் நுகர்ந்ததை உணர்கிறேன். ஏகாந்தமான அனுபவம், அது. என் குழந்தைகளின் வாசனையை நான், குழந்தைகளின் அருகாமையின்றியே அறிவது போன்றது அது.

காலமும், வாழ்வும் நிற்காமல் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. நினைவுகளைச் சுமந்தபடி அவற்றுடன் பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் நான். நீங்களும்தான்.

இன்றைய நாளும் நல்லதே!.

visaran.blogspot.com

ஈழத்து முற்றம் குழும வலைப்பதிவு : இரண்டு ஆண்டுகள், 41 பதிவர்கள், 301 பதிவுகளோடு

2011-12-21T00:54:00.000-08:00

ஈழத்து முற்றம் குழும வலைப்பதிவு : இரண்டு ஆண்டுகள், 41 பதிவர்கள், 301 பதிவுகளோடு

ஈழத்து முற்றம் என்ற இந்தக் குழும வலைப்பதிவு , ஈழத்தின் பல்வேறு பிரதேசங்களில் வாழும் தமிழ்பேசும் பதிவர்களைத் திரட்டி ஜூன் 5, 2009 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டதாகும். இன்றுடன் 301 பதிவுகளைத் தொடும் ஈழத்து முற்றம் ஈழத்தின் பிரதேசவழக்குகள், பண்பாட்டுக் கோலங்கள், ஆளுமைகள் என்று பல்வேறுவிதமான தலைப்புக்களில் இடுகைகளைப் பகிர்ந்திருக்கின்றோம். இன்னும் பல பதிவுகளோடு இந்தத் தளம் தொடர்ந்தும் இயங்கும் என்று உறுதிபடக்கூறுகின்றோம்.

இன்று 41 பதிவர்களின் பங்களிப்போடு கூட்டுவலைப்பதிவாக இயங்குகின்றது ஈழத்து முற்றம்.

இந்தத் தளம் என்பது தமிழால் ஒன்றுபட்ட ஈழத்துப் பதிவர்கள் தத்தமது பிரதேசத்தின் அடையாளங்களைப் பகிர்வதன் மூலம் தமிழ் உலகின் மற்றய பாகங்களில் வாழும் தமிழ் உறவுகளின் மொழி, பழக்க வழக்கக் கூறுகளோடு ஒப்பு நோக்கவும் ஒரு வாய்ப்பாக அமைந்திருக்கிறது. அத்தோடு ஜோசபின் என்ற தமிழகத்தின் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த சகோதரி ஜோசபின் தனது ஆய்வுப்பணிக்காக ஈழத்து முற்றம் குழுமப்பதிவைத் தேர்ந்தெடுத்து ஆய்வைச் சிறப்புற முடித்ததையும் இவ்வேளை மகிழ்வோடு பகிர்கின்றோம்.

இந்தக் குழுமம் மூலம் இன்னும் செழுமையான ஈழத்துப் பதிவர்கள் இணைந்து தம் பகிர்வுகளை அளிக்கவேண்டும் என்பதும் எமது அவாவில் ஒன்றாக இருக்கின்றது. இந்தக் குழுமத்தில் இணைந்து பங்கேற்க விரும்பும் உறவுகள் பின்னூட்டம் வாயிலாக அறியத் தரலாம், ஈழத்து முற்றம் குழுவின் மட்டுறுத்துனர்கள் மூலம் பரிசீலிக்கப்ட்டு, ஆக்கபூர்வமான பதிவர்கள் உள்வாங்கப்படுவர். இதுவரை பங்களித்தவர்களுக்கும் தொடர்ந்து பங்களிப்போருக்கும் எமது நன்றி கலந்த வணக்கங்கள் உரித்தாகுக.

ஈழத்து முற்றம் குழுமப் பதிவர்கள் சார்பில்

பறை (சொல்விளக்கம்)

2011-12-20T10:27:00.000-08:00

பறை எனும் சொல் ஒரு தூய தமிழ் சொல்லாகும். இச்சொல் "பறை" எனும் பெயரில் ஒரு இசைக் கருவிக்கான பெயர்ச்சொல்லாக பயன்பட்டாலும், வினைச்சொல்லின் பயன்பாடுகளும் உள்ளன. குறிப்பாக இச்சொல்லினதும், இச்சொல் தொடர்பான சொற்பிரயோகங்களும் யாழ்ப்பாணத் தமிழர் பேச்சு வழக்கில் இன்றும் உள்ளனவைகளாகும்.

பழங்காலத் தமிழர் வாழ்வியலில் செய்தியூடகம் என்று ஒன்று இல்லாதக் காலக்கட்டத்தில், ஒரு நாட்டில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை, அறிவித்தல்களை, அரசக் கட்டளைகளை ஊர் ஊராகச் சென்று சொல்லுதல் "பறைதல்" என்றும், அவ்வாறு ஊர் ஊராகச் சென்று சொல்பவர் "பறையர்" என்பதும் காரணப்பெயர்களாகும். காலப்போக்கில் தமிழர் வாழ்வியலின் சாதிய வேறுப்பாடுகளின் அடிப்படையில் பறை, பறையர் எனும் சொற்கள் தொழில் நிலைப் பெயராக நிலைத்துவிட்டன அல்லது மாற்றம் பெற்றுவிட்டன.

அதேவேளை ஊரூராகச் சென்று செய்திகள், அறிவித்தல்கள், அரச மற்றும் நிர்வாகக் கட்டளைகள் போன்றவற்றை பறைபவர் (சொல்பவர்), தற்போதைய தற்கால ஒலிப்பெருக்கி போன்ற சாதனங்கள் இல்லாத நிலையில் பலத்தக் குரலில் சத்தமிட்டே பறைய வேண்டியக் கட்டாயச் சூழல் இருந்திருக்கும் என்பதை இன்றையச் சூழ்நிலையில் எளிதாகப் புரிந்துக்கொள்ளலாம். அத்துடன் பலத்தக் குரலில் சத்தமாகப் பறைபவர் மக்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக ஒரு கருவியின் துணைக்கொண்டு, அதனை ஓங்கி அடித்து ஒலியெழுப்பி, தான் கொண்டு வந்த செய்தியை, அல்லது அறிவித்தலை மக்களுக்குப் பறைவார்.

இதனால் காலப்போக்கில் "பறை" எனும் வினைச்சொல், பறையும் பொழுதும் மக்களை ஈர்ப்பதற்கு பயன்படுத்திய ஒலியெழுப்பிய கருவிக்கான பெயர் சொல்லாக நிலைத்துவிட்டது.

அத்துடன் தற்போதைய தற்கால ஒலிப்பெருக்கி போன்ற சாதனங்கள் இல்லாத நிலையில், பலத்தக் குரலில் சத்தமிடுவதால் அல்லது சத்தமிட்டு பறையும் தொழிலை கொண்டிருப்பவர் என்பதால், பறைபவர் ஏனைய தமிழ் சமுதாயக் கட்டமைப்பின் படி ஒரு தரக்குறைவான தொழில் நிலையாகத் தோற்றம் பெற்றது எனலாம். ஆகையால் இந்த பறை எனும் சொல் ஒரு இசைக்கருவிக்கான பெயராகவும், ஒரு சாதிய பெயராகவும் மட்டுமே பெரும்பாலும் நிலைத்துவிட்டன; குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில். அதேவேளை பழந்தமிழ் தொட்டு இன்றுவரை பறை எனும் வேர்ச்சொல்லுடன் தொடர்புடைய பலசொற்கள் அல்லது பலச்சொல்லாடகள் இன்றும் யாழப்பாணத்தவர் பேச்சு வழக்கில் அழியாமல் இருப்பது யாழ்ப்பாணப் பேச்சு தமிழின் தனிச் சிறப்பாகும்.

அவற்றில் சில...

"பறை" எனும் சொல்லின் வினைப் பயன்பாடுகள்

பறை = சொல்
பறைதல் = சொல்லுதல்
பறைஞ்சன் = சொன்னேன்
பறைஞ்சவன் = சொன்னவன் (சொன்னான்)
பறையாதே = சொல்லாதே , பேசாதே
பறையிறான் = சொல்கிறான்
பொய் பறையாதே = பொய் சொல்லாதே
அவன் என்ன பறஞ்சவன்? = அவன் என்ன சொன்னான்?
அவனிட்ட பறையாதே = அவனிடம் சொல்லாதே

"பறைசாற்றுதல்" எனும் சொல்லும் "பறை" எனும் வினையை ஒட்டியெழுந்தப் பயன்பாடே ஆகும்.

இவ்வாறு பறை எனும் வேர்ச்சொல்லுடன் தொடர்புடைய பலசொற்கள் அல்லது பலச்சொல்லாடகள் உள்ளன. இவை இன்றும் யாழப்பாணத்தவர் பேச்சு வழக்கில் அழியாமல் இருப்பது யாழ்ப்பாணப் பேச்சு தமிழின் தனிச் சிறப்பாகும். அதேபோன்று கிட்டத்தட்ட சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் தமிழில் இருந்து கிளைத்த மொழியான மலையாளத்திலும் இந்த "பறை" எனும் சொல்லின் வினைப் பயன்பாடுகள் இன்றும் புழக்கத்தில் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஒரு செய்தியை அல்லது ஒரு தகவலை ஒருவரிடம் கூறினால், அவர் அதனை இரகசியமாகப் பேணாமல் எல்லா இடங்களிலும் சொல்லித் திரிபவராகக் கருதப்பட்டால், அவரை "பறையன்", "பறையன் போன்று" எனும் அடைமொழிகளுடன் பேசுவதும் மேற்குறித்த பறை எனும் வினைச்சொல்லின் பயன்பாட்டின் பின்னனியே அடிப்படைக் காரணங்கள் எனலாம்.

இலங்கை சிங்களவர் மத்தியில்

தமிழர் பேச்சு வழக்கில் புழக்கத்தில் உள்ள இந்த "பறை" எனும் சொல்லின் பயன்பாடு இலங்கை சிங்களவர் மத்தியிலும் சாதியப் பெயராகவும், இரகசியம் பேணாதவரை இடித்துரைக்கும் சொல்லாகவும் பயன்படுகிறது.

எடுத்துக்காட்டாக:

தமிழ் > சிங்களம்
பறையன் > பறையா
பறையர் > பறையோ
பறையன் போன்று > பறையா வகே
பறை > பறை > பெற (Bera)

இவ்வாறு இன்றைய தமிழர் மத்தியில் தற்போது பயன்படும் இச்சொல்லின் பெயர்ச்சொல் பயன்பாடுகள் அனைத்தும், இலங்கை, சிங்களவர் மத்தியில் பயன்பாட்டில் இருப்பது கவனிக்கத் தக்கது. குறிப்பாக தமிழர் பயன்பாட்டில் காணப்படும் பறை + தொடர்பான அத்தனை இழிச்சொல் பயன்பாடுகளும் அதே பொருளில் சிங்களவர் பயன்பாட்டிலும் உள்ளன.

இங்கே "வகே" எனும் சொல்லும், தமிழரின் பேச்சு வழக்கில் புழங்கும் "வகை" எனும் சொல்லுடன் தொடர்புடையது. இவை மருவல் என்பதனை உணர்த்துகின்றன.

சிங்கள மருவல் பயன்பாடுகள்

அதேவேளை "பறை" எனும் இசைக்கருவியின் பெயர் பறை >பெறை >பெற" என்று மருவியுள்ளது. அதேபோன்றே சாதியப் பெயரான "பறையர்" எனும் தமிழ் சொல், சிங்களத்தில் "பெறவா" என்று அழைக்கப்படுகின்றது. அத்துடன் இந்த "பெறை" இசைக்கருவியை அடிப்பவர்களை "பெறக்காரயா" என்று அழைக்கின்றனர்.

தமிழ் > சிங்களம்
பறை > பறை > பெறை > பெற
பறையர் > பறையோ > பெறவா
பறை அடிப்பவர் > பெறக்காரயா

தமிழ் பேச்சு வழக்கில் உள்ள சொற்கள் சிங்களப் பேச்சு வழக்கில் மருவி பயன்படுபவைகளில் இந்த "பறை" எனும் வேர்ச்சொல்லும் அதனுடன் தொடர்புடையச் சொற்களும் அடங்கும்.

அத்துடன் சிங்களப் பேச்சு வழக்கில் "பெறக்காரயா" என்பதில் உள்ள "காரயா" எனும் பின்னொட்டும் தமிழர் வழக்கில் உள்ள "காரன்" எனும் பின்னொட்டின் மருவலே ஆகும்.

குறிப்பு: பழந்தமிழில் வினையாகப் பயன்பட்ட "பறை" எனும் சொல் இன்று ஒரு பெயர்ச்சொல்லாக உலகெங்கும் பல மொழிகளில் பயன்படுகிறது. ஆங்கிலம் தமிழில் இருந்து உள்வாங்கிக்கொண்ட (கடனாகப் பெற்ற) சொற்களில் இந்த "Pariah" வும் ஒன்று என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இவ்வாக்கம் நான் விக்கிப்பீடியாவில் எழுதியதன் மீள்பதிவாகும்.

நன்றி!

ஈழத்து வானொலி வரலாறு

2011-12-18T00:04:00.000-08:00

இலங்கை வானொலிக்கு அதிலும் குறிப்பாக இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத் தாபனம் தமிழ்சேவை 2, மற்றும் வர்த்தக சேவைகளின் ஒலிபரப்புக்கு ஒரு சுவை மிகுந்த வரலாறு இருக்கிறது.தமிழின் உச்சரிப்புச் சுத்தமும் ஒலித் துல்லியமும் அனேகத் தமிழரை அதனோடு கட்டிப் போட்டிருந்தது.

அப்போது தொலைக்காட்சியோ வேறு வகையான பொழுது போக்குச் சாதனங்களோ இல்லாதிருந்ததும் அதற்கொரு காரணமாய் இருக்கலாம். ஆனாலும் அதனைக் காரணம் காட்டி இந்த ஒலிபரப்புச் சேவையை குறைத்து மதிப்பிட்டு விட முடியாது.அது தன் தரத்தில் முன்னின்றது.

அது மாத்திரமன்றி அதில் இடம் பெற்ற நிகழ்ச்சிகள் பலரின் மனதில் நீங்கா இடம் பிடித்திருக்கும் என்பதிலும் சந்தேகம் இல்லை.ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் இடம் பெறும் பொங்கும் பூம்புனலும் அதற்கான முகப்பு இசையும் மறக்கக் கூடிய ஒன்று தானா? அது போல பிறந்த நாள் இன்று பிறந்த நாள் நான் பிள்ளைகள் போலே தொல்லைகள் எல்லாம் மறந்த நாள் என்ற முகப்பு பாடலோடு அறிமுகமாகும் பிறந்த நாள் வாழ்த்து,பூவும் பொட்டும் மங்கையர் மஞ்சரிக்கு வரும் மங்கல கரமான முகப்பு இசையோடு வரும் ராஜேஷ்வரி சண்முகத்தின் இனிய குரல்,சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் செய்திக்கு முன்னால் இடம்பெற்ற மேள ஓசை அதனைத் தொடர்ந்து வரும் சற் சொரூபவதி நாதன் அவர்களின் உச்சரிப்புச் சுத்தமும் தேனில் குழைத்த கம்பீரமும் கலந்த செய்தி அறிக்கை,....

அது போல திரைவிருந்து அதனோடு வரும் கே.எஸ். ராஜாவின் கொஞ்சும் குரல், நல்லதமிழ் கேட்போம் என்ற படி வரும் ஒலிச்சித்திரமும் ராஜகுரு.சேனாதிபதி.கனகரட்னம் என்னும் பெயரும்,... அப்படியே நீட்டிக் கொண்டு போனால் சிறுவர் மலர், அதனை நடத்திக் கொண்டிருந்த வானொலி மாமா, (அவர் இப்போது இங்கு சிட்னியில் தான் இருக்கிறார்),ஸ்டார் ரொபியின் மாணவர்களுக்கான போட்டி நிகழ்ச்சி,அப்துல் ஹமீத்,லலிதாவின் பாட்டுக்குப் பாட்டு, மற்றும் நீங்கள் கேட்டவை, விடுமுறை விருப்பம்,

’முற்றத்து மல்லிகையில்’ வரும் ஈழத்துப் பாடல்கள்,மற்றும் அறிவிப்பாளர் ஜோசெப் ராஜேந்திரனின் நான் உங்கள் தோழன் எந்த நாளுமே நல்ல நண்பன்...பாடல்,அறிவிப்பாளர் நடேச சர்மா, அந்தக் குரலுக்கென்றிருந்த ஒரு மென்மை கலந்த வசீகரம்,இரவு 9 மணிச் செய்திக்கு முன்பாக ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒலிபரப்பாகும் முஸ்லீம் நிகழ்ச்சி, செய்திக்கு ஒரு நிமிடம் முன்பாக அவர்கள் சொல்லும் வரலாற்றில் ஓரேடும் குறிப்பும் சலவாத்தும், அப்படியே அவர்கள் சொல்லும் ’அஸலாமு அலைக்கும் ப்ஃரகத்துல்லாஹூ பரஹாத்துஹூ’..... எல்லாமும் இன்றும் அப்படியே மனதில் பதிந்து போயிருப்பதற்கு அந்த ஒலிபரப்புக்கு என்றிருந்த தரம், செல்வாக்கு நிச்சயமாக ஒரு காரணம் தான்.

அக்காலங்களில் ஒலிபரப்பான நாடகங்களைத் தான் மறக்க முடியுமா? இசையும் கதையும்,சனி காலை 10 மணியில் இருந்து 11 மணி வரை ஒலிபரப்பான கதம்பம்,தணியாத தாகம், இரைதேடும் பறவைகள், சந்தியாகாலத்துப் புஷ்பங்கள்,கோமாளிகள் என்றொரு தமிழ்,முஸ்லீம்,சிங்கள இனத்தவரை அவர் தம் இயல்புகளை வாழ்க்கைக் கோலங்களை மையமாக வைத்து இடம்பெற்ற நகைச்சுவைநாடகம்(மரிக்கார்.ராமதாஸ்,அப்புக்குட்டி.ராஜகோபால்,....செல்வசேகரன்) போன்றவை நாம் தவறாமல் கேட்ட நாடகங்கள் அல்லவா? அதிலும் குறிப்பாக மக்கள் வங்கியால் வருடக்கணக்காக ஒலிபரப்பாக்கப் பட்டு வந்த தணியாத தாகம் ஞாயிற்றுக் கிழமை 4.30. மணிக்கு குடும்பத்தையே வானொலிக்கு முன்னால் உட்காரவைத்த சாதனையைப் படைத்திருந்ததல்லவா? அதில் சில்லையூர் செல்வராஜனும் கமலினி செல்வராஜனும் இணைந்து பாடும்,
..............
..............
மனையிலே மக்கள் குறைவிலாக் கல்வி
மான்களாய் வளர வழியெதென்கிறாய்

கேள்வி அது தானே?

ஆமாம் அத்தானே!

மக்கள் வங்கியே நம் தோழன்
வழி புரிவான் கண்ணே!

.........................
.......................

சிறு தொகை தானே சேமிக்கின்றோம்
செலவுக்கெது வழி ஆகும் என்கிறாய்

கேள்வி அது தானே?

ஆமாம் அத்தானே!

மக்கள் வங்கியே நம் தோழன்
வழிபுரிவான் கண்ணே!

பாடல் நினைவிருக்கிறதா?

இப்போது பல தனியார் வானொலிகள், போட்டிகள், ஒலிபரப்பு முறைகளில் கூட அநேக வேறுபாடுகள்,நிதானமற்ற ஒரு ஓட்டம்,அவசரம், உச்சரிப்புத் துல்லியம் இன்மை, அறுத்து உறுத்து முழுமையாகப் பேசாமல் நுனி நாக்கில் இருந்து புறப்படும் தமிழ், ர,ற,ல,ள,ழ வேறுபாடு தெரியாத ஒலிபரப்பாளர்கள்,நுனிப்புல் மேய்ந்த படியே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒலிபரப்புகள்,மற்றும் விளம்பரங்கள்........

இனியும் என்னென்ன மாற்றங்கள் நிகழுமோ!

அதனால் தெரிந்ததையும் அறிந்ததையும் பதிந்தும் பகிர்ந்தும் கொள்வது ஆரோக்கியமானது தானே? உங்கள் நினைவுகளில் இருந்து ஏதேனும் இதில் கூறப்படாதிருந்தால் அதனை அறியத்தாருங்கள்.

இனி வானொலியின் வரலாறுக்கு வருவோம்.

வானொலி பற்றிய என் முதல் ஞாபகம் இது. நான் மிகச் சிறு பிள்ளையாக இருந்த போது பார்த்ததும் கேட்டதும் இதிலிருந்து தான்.பாடல் சம்பந்தமாக சப்பாணி வெட்டி அமர்ந்திருந்து எப்போதாவது அபூர்வமாய் ஒரு பொழுதில் குஞ்சம்மா வீட்டில் ‘கேளுங்கள் தரப்படும் தட்டுங்கள் திறக்கப் படும் தேடுங்கள் கிடைக்கும் என்றார்...”,” பாடலும் ஈச்சைமரத்து இன்பச் சோலையில்....” பாடலும் இதில் கேட்ட ஞாபகம்.

அதன் பின் இன்னும் சற்றே வளர்ந்த பின் கொழும்பில் இருக்கும் என் பெரிய மாமனார் வீட்டுக்குப் போகும் போது அங்கு இதனைப் பார்த்த ஞாபகம்.கொழும்பும் மாமாவும் ஒரு பெரிய பிம்பமாய் மனதில் விழுந்திருந்த காலம் அது. இரவு படுக்கைக்குப் போவதற்கு முன்னால் இதில் “குங்குமப் பொட்டின் மங்கலம் நெஞ்சம் இரண்டின் சங்கமம்...” பாடலும் கூந்தலிலே நெய் தடவி குளிர் விழியில் மைதடவி....” பாடலும் மெல்லியதாக அவர்களின் அறையில் இருந்து வரக் கேட்ட ஞாபகம்.

இப்போது எனக்கு சற்றே 9,10 வயதாகி விட்டது என வைத்துக் கொள்ளுங்களேன். இது யாழ்ப்பாணத்தில் என் அம்மம்மா வீட்டில் இருந்த றேடியோ.பெரும்பாலும் அந்தக் காலம் அனேகமானவரின் வீட்டில் இது தான் இருந்திருக்கும் என நம்புகிறேன்.சிப்பிகளால் செய்த உருவங்கள் கொண்ட show case இற்கு மேல் கையால் சிவப்பும் பச்சையுமாய் பூவேலைப்பாடுகள் செய்த தாமரைப்பூ வர்ண விரிப்பின் மேல் கம்பீரமாய் அது அமர்ந்திருந்தது.

இப்போது நான் எங்கள் வீட்டில் இருந்த றேடியோவை அறிமுகப் படுத்தி ஆக வேண்டும். அதற்கு ஒரு சிறு அறிமுகமும் தேவை. என் பெற்றோரின் திருமணத்தின் போது நான் முன்னர் சொன்ன பெரியமாமாவால் திருமணப்பரிசாக அப்பா அம்மாவுக்குப் பரிசளிக்கப் பட்டது அந்த வானொலி. அது இதே தான்.எங்களை விடக் கூடுதலான வயசான அது நெடுங்காலம் சிறப்பாக உழைத்தது.வெள்ளை நிறத்தில் சிவப்பு எழுத்துக்கள் கொண்ட பிளாஸ்டிக் குடுவையில் நீண்ட சிவப்பு மூக்கோடு இருந்த singer oil அதனை மினுமினுப்பாக வைத்திருப்பதில் பெரும் பங்காற்றியது.

இதன் பின்னால் வந்து சேர்ந்தது ரேப் றக்கோடர்.

என் தந்தையாரின் நண்பர் லண்டனில் இருந்து வந்த போது தந்தையாருக்கு மேலே இருக்கிற இதே மாதிரியான ரேப் றக்கோடரைப் பரிசளித்திருந்தார்.அது பிறகு பல ரகங்களிலும் பல திணிசுகளிலும் பல வடிவங்கள் மற்றும் நிறங்களிலும் வந்தன.

இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று உங்கள் வீடுகளையும் அலங்கரித்திருக்கலாம்.

அது பிறகு இளைஞர் யுவதிகளின் மத்தியில் Walkman ஆகப் பரினமித்து மிகப் பிரபலமானது.

கீழே இருக்கும் இவை இக் காலங்களில் பிரபலம் பெற்றிருந்த றேடியோ வகையறாக்கள்.

வானொலிகளின் வரலாறு போராட்ட காலங்களில் டைனமோ சுற்றிக் கேட்கும் வகையில் புதிய வடிவத்தையும் பெற்றுக் கொண்டது.

அதன் பின் CD PLAYER கள் பிரபலம் பெற்றன. அவை தனியாகவும் எல்லாம் சேர்ந்த ஒன்றாகவும் விற்பனைக்கு வந்தன. சீ.டீக்களை இறுவட்டு என்பதா குறுந்தட்டு என்பதா என்றெல்லாம் வாதப் பிரதிவாதங்கள் நடந்தேறின.போர் இடம் பெற்ற பிரதேசங்களிலும் இத்தன்மை இருந்ததா என்று தெரியவில்லை.

பின்னர் அவை முத்திரையின் அளவுகளிலும் MP3,பிறகு கைத்தொலைபேசி கணணி வழியாக எல்லாம் இப்போது கேட்கக் கிட்டுகிறது.

இனி வரும் காலங்களில் அவை எப்படியான வடிவங்களை எடுக்கும் என்று சொல்லத் தெரியவில்லை.

இவை எல்லா நாட்டுக்கும் பொதுவானவையாகவும் இருக்கலாம்.எனினும் வழக்கொழிந்து போய் விட்டதால் நம் நாட்டின் ஒரு காலத்து வாழ்க்கை முறையை சேகரித்து வைக்கும் ஒரு சிறு முயற்சியே இதுவாகும்.

மேலும் இதிலிருக்கிற ஒரு சிறு படம் அல்லது ஒரு சிறு நினைவு நம் இளமைக் கால நினைவுகளை மீட்டுத் தரப் போதுமானவையாகவும் இருக்கலாம்.

உங்கள் அனுபவங்களையும் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்!

படங்கள்; நன்றி; கூகுள்

தமிழ் விக்கி ஊடகப்போட்டி!

2011-12-09T07:14:00.000-08:00

தமிழ் விக்கிப்பீடியா தமிழுக்கான ஒரு கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியம். இதற்கு ஒவ்வொருவரும் பங்களிக்க முடியும். எழுதுவதற்கு நேரமில்லாதவர்கள், தமக்குச் சொந்தமான, தம்மிடமிருக்கும் படங்கள், ஒலிக்கோப்புக்கள், ஒளிக்கோப்புக்களை மட்டுமாவது பதிவேற்றம் செய்து வைக்க முடியும். பதிவேற்றம் செய்வது மிகவும் இலகு. இப்படியான பங்களிப்பை அதிகரிப்பதற்கான ஒரு போட்டிதான் இந்த விக்கி ஊடகப்போட்டி. அனைவரையும் பங்குபற்ற அழைக்கிறேன். இது தொடர்பாக எழுதப்படாத அறிவு என்ற தலைப்பில் நக்கீரன் தமிழ்விக்கிப்பீடியா வலைப்பதிவில் எழுதியிருக்கின்றார். அதனையும் பாருங்கள்.

அற்றைத் திங்கள் அவ் வெண்ணிலவில்....

2011-12-09T04:04:00.001-08:00

என்ன எல்லாரும் சுகமா இருக்கிறியளோ?

அண்மையில் சிட்னியில் இருக்கும் பிரபலமான கடை ஒன்றுக்குப் போனேன்.

அங்கு,மூங்கிலினால் மிக நேர்த்தியாக வளைத்துச் செய்யப் பட்ட பல வடிவங்களைக் கொண்ட பாத்திரங்கள் வியற்நாம் நாட்டவர்களால் வீட்டுக் கைவினையாகச் செய்து சந்தையிடப் படுகின்றன. மிக இலேசாகவும் வசீகரமாகவும் வடிவமைக்கப் பட்டிருக்கும் அப்பாத்திரங்கள் புழக்கத்துக்கும் சுகமானவை.இலேசானவை.கூடவே மரத்தினால் வடிவமைக்கப் பட்ட கரண்டிகளும் குடுவைகளும் உள்ளன.அது மாத்திரமன்றி ஓலைகளால் இழைக்கப் பட்ட பெட்டிகள்,பல ரகங்களிலும் பல அளவுகளிலும் மூடிகளோடும் வருகின்றன.

இவற்றைப் பார்த்ததும் பழைய நினைவுகள் வந்து விட்டன.இப்போது வாயு,மின்சார அடுப்புகளும் உலோகத்தாலான ஸ்ரிமரும் பாவனைக்கு வந்து விட்டன.பிட்டு அவிப்பது வேலை மினைக்கேடு ஆகி ரெடிமேட் சாப்பாடுகள் வீட்டு மேசைக்கு வர ஆரம்பித்து விட்டன.

இனி ஈழத்து முற்றத்துக்கு யாரும் வந்து முந்தி எப்பிடி நாங்கள் பு(பி)ட்டு அவித்தோம் என்று பார்க்கிற காலம் வரும்.

அதற்காகத் தான் இந்தப் பதிவு.ஏதோ என்னால் முடிந்தது!:)

முன்னர் ஒரு காலம்! இற்றைக்கு 35,40 வருடங்களாவது இருக்கும்!!

அது ஒரு கொண்டாட்ட காலம்! தாயக மண்.போர் மூளாக் காலம்!!

யாழ்ப்பாணத்தில் ஊர் கோயில் திருவிழாக் கொண்டாட்டங்களின் போது என் தாயாரின் தாய் தந்தையரின் வீட்டுக்கு மற்றும் தந்தையாரின் தாய் தந்தையர் வீட்டுக்கு போவது வழமை.திருமணமாகி வெளியூர்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த அவர்களின் சகோதர சகோதரிகளின் குடும்பம் ஒன்று கூடும் காலமும் அது தான்.

பலாப்பழம்,வெத்திலைத் தட்டம்,பாக்குரல்,மூக்குப் பேணி,சிவப்பு சீமேந்துத் தரை,பனையோலை,முள்முருக்கு, கட்டித் தொங்க விடப் பட்டிருக்கும் வாழைக்குலை, மற்றும் வெங்காயம்,மாட்டுக் கொட்டில்,மாதுளங்கன்று,கிளி கோதிய மாம்பழம்,விழுந்து கிடக்கும் விளாம்பழம்,புலவு என்று அழைக்கப் படும் தோட்டம்,கற்தறை,அதற்குள்ளும் செழித்து வளர்ந்திருக்கும் புகையிலைத் தோட்டங்கள்,செம்மண்,கிணறு,துலா,நெசவுசாலை,காங்கேசன் துறை சீமேந்துக் கூட்டுத் தாபனத்து விசில் ஓசை,எண்ணை வைத்து வாரி இரட்டை பின்னலோடு திருநீறும் கறுப்புப் பொட்டும் போட்டு வெள்ளைச் சீருடையில் சைக்கிள் ஓடும் மாணவிகள் மற்றும் மாணவர்கள்,இரவு 8.30க்கு காங்கேசன் துறையில் வந்து நிற்கும் யாழ்தேவி ,திருவிழாக்காலங்கள்,வாழையிலைச் சாப்பாடு,தண்னீர் பந்தல்,காப்புகள்,அம்மம்மா குழல்....என்று அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் சில நினைவுகள்!

இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று உங்கள் நினைவுகளிலும் நிழலாடக் கூடும்!

அத் திருவிழாக் காலங்களில் வீட்டிலும் திருவிழாத் தான்.மாலை ஆறுமணி அளவில் சமையலறை பக்கமாய் மிக அமளியாய் இருக்கும்.தென்னந்தும்பும் சாம்பலும் கொண்டு விளக்கப் பட்ட வெங்கலப் பானையில் காய்ந்த தென்னம் மட்டைகளாலும் பன்னாடை மற்றும் பனை மட்டைகளாலும் எரிக்கப் படும் அடுப்பில் மருமக்களும் மச்சாள் மார்களுமாகக் குழல் புட்டு/ நீத்துப் பெட்டியில் பிட்டு அவிக்கும் வாசம் தூள் கிழப்பும்.

பிட்டும் தேங்காய் பூவும் தரும் வாசம் என்பதையும் தாண்டி பனை ஓலையால் கூம்பு வடிவில் தயாரிக்கப் படும் நீத்துப் பெட்டிக்கும் மூங்கில் குளாயினால் செய்து பருத்தித் துணி கொண்டு சுற்றப் பட்ட பிட்டுக் குழலினால் அவிக்கப் படும் பிட்டு மீண்டும் பனை ஓலைப் பெட்டிக்குள் கொட்டப் படும்.பிட்டின் வாசமும் தேங்காய்ப்பூ வாசமும்,பனை ஓலையின் வாசமும் சேர்ந்து ஒரு வித வாசம் அந்த வீடு பூரா பரவும்.

அதன் வாசமும் சுவையும் தனி.அதற்கு நல்லெண்னையில் பொரித்த கத்தரிக்காய் பொரியல் மத்தியானத்துக் குழம்பு அல்லது முட்டைப் பொரியல் என்று இப்படி ஏதேனும் இதுந்தால் அது இன்னும் விஷேசம்.

சரி இதற்குப் பொருத்தமா ஏதாவது கூகுளில் படம் ஏதாவது இருக்கிறதா பார்ப்போம் என்று பார்த்தால் மாதேவி என்றொரு சகோதரி பல அரிய - இப்போது பெரும்பாலும் கானக் கிடைக்காத படங்களைப் பதிவேற்றி இருக்கிறார்.(http://maathevi.wordpress.com/)
ஈழத்து முற்றத்துக்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் என்பதால் நன்றியோடு அவரிடம் இருந்து சில படங்களை இங்கும் காட்சிக்கு வைக்கிறேன்.

படங்களுக்கு மிக்க நன்றி மாதேவி.

இது அரிக்கன் சட்டி.இதனை ஒரு வித தாள லயத்தோடு லாவகமாக ஆட்டி அரிசியில் இருந்து கல்லைக் களைவார்கள்.

இது திரிகை.தானியங்களை மாவாக்க தரையிலே (நிலத்திலே) துணி விரித்து நடுவில் இருக்கும் துளையினுள் தானியத்தினைப் போட்டு கரையில் இருக்கும் தடியினைப் பற்றிய படி சுற்றச் சுற்ற தானியம் மாவாகி கீழே கொட்டுண்ணும்.

இது அம்மி.இதில் அரைச்சு அரைச்சு அம்மி தேய்ந்து போய் விடும்.அப்போதெல்லாம் அம்மி பொழிவதற்கென்று ஆக்கள் வருவார்கள். அம்மியில் சின்னன் சின்னனாய் நுனி கூரான ஆயுதத்தால் சிறு சிறு பள்ளங்களை உருவாக்கி விடுவார்கள். அதன் பின் இலகுவாக அரைத்து விடலாம். அரைத்துச் சாப்பிடும் சம்பலின் சுவையை மறக்குமா நாக்கு? அதுவும் கருவேப்பிலை வச்சரைச்ச சம்பலும் புட்டும்!!

இது கொக்கத் தடி என அழைக்கப் படுவது.உயர இருக்கும் பழங்கள், கெட்டுகளை கைக்குக் கொண்டுவந்து தருவது இது தான்.

இது தயிர் கடையிற மத்து.தயிரில் இருந்து வெண்ணையையும் மோரையும் பிரித்தெடுக்கப் பயன் படுவது.

உரல்! மறக்க முடியுமா இதை? ’உரல் மாதிரி ஏன் நிக்கிறாய்’ என்று பேசுவதில் இருந்து இதன் மகிமை உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும்.அது மாத்திரமா? அது ஒரு ஜிம் மாதிரி! இயற்கையான எக்சசைஸ்.குறிபாகப் பெண்களுக்கு.அரிசியை நனையப் போட்டு இடிப்பது, மிளகாய் வறுத்து இடிப்பது என்று அதன் பயன் பாடு பல விதத்தில்.பொக்குணி உரல் என்று இன்னொன்று இருக்கிறது.மரத்தால் செய்யப் பட்ட இது இடிச்சு இடிச்சு பள்ளம் விழுந்து போய் இருக்கும்.தோசைக்கு இடிச்ச சம்பல் இதில செய்தா வலு சோக்கா இருக்கும்!

அடுப்பு! பறன் மீது அமைந்திருக்கும். பறனுக்கு கீழே விறகும் தென்னம் மட்டைகளும் இருக்கும். போர் காலங்களில் அவசர கால பங்கராகவும் அது பயன் பட்டது. கொங்கிறீற்ரால் அமைக்கப் பட்டது அதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.சூட்டடுப்பு என்று ஒன்று பெரிய அடுப்புக்கு அருகாக இருக்கும். அதற்கு விறகு வைக்கத் தேவை இல்லை. பெரிய அடுப்பின் பிள்ளை அடுப்பு மாதிரி அது.பெரிய அடுப்பில் இருந்து வரும் நெருப்பும் சூடும் அதற்குப் போதும்.

ஆ,..! இது தான் நீத்துப் பெட்டி, மற்றும் இடியப்ப உரல். இதைத் தேடிய போது தான் மாதேவியின் வலைப்பதிவினைக் கண்டடைந்தேன். மீண்டும் நன்றி மாதேவி!இதற்குள் அவிக்கும் புட்டுக்கு தனி வாசம். தனி மகத்துவம்!எங்கட ஊர் பாசையில சொல்லுறதெண்டா, ‘சொல்லி வேலையில்லை’

பாக்கு வெட்டி! பாக்கு வெட்ட!!இப்ப காணக் கிடைக்குமோ தெரியாது!குறிப்பா வெளிநாட்டில பிறந்த தமிழ் பிள்ளையளுக்கு கட்டாயம் இது ஒரு புதினமாத்தான் இருக்கும்!

சட்டியும் அகப்பையும்! களிமண்ணில் செய்து சுட்டெடுத்த சட்டி!தேங்காய் துருவிய சிரட்டையில் செதுக்கித் துளையிட்டு தடியினைச் சீவி உள் நுளைத்து செம்மையுறச் செய்யப் பட்ட அகப்பை!! நெருப்படுப்பில் சமையல்!! - அது ஒரு காலம்! இயற்கையோடு இசைவுற வாழ்ந்த கடந்த நூற்றாண்டு!

காம்புச் சத்தகம்! இது வால்புறம் கூராக இருக்கும்.பெட்டி இளைக்கப் பயன் படுவது.ஓலை வார, மற்றும் இளைக்கப் பட்ட பெட்டிக்குள் ஓலையை செலுத்த ஓலையை பக்கவாட்டுக்கு கூராக வெட்டவும் அது சமயத்துக்குப் பயன் படும்.மேலும் கூரான பகுதி துளையிட்டு ஈர்க்கில் சொருகப் பயன் படும்.

ஆட்டுக் கல்! வேறையென்ன தோசைக்கு அரைக்கத் தான். தோசைக்கு இட்லிக்கு மாவாட்ட!கருங்கல்லு மேட்.இப்ப கிறைண்டர் வந்து விட்டதால் இதுவும் இனி மியூசியம் குவாலிட்டி!!

சுளகும் இடியப்பத் தட்டும்! சுளகு அரிசியில் இருந்து நெல்லை வேறாக்க,தானியங்களில் இருந்து குறுணிகளை, மேலும் கஞ்சல்களை வேறாக்க என்று பலதுக்கும் பயன் படுவது.அதனை பயன் படுத்துவதிலும் ஒரு லாவகம் இருக்கும்.’தனக்குத் தனக்கெண்டா சுளகு படக்கு படக்கெண்டு அடிக்குமாம்’ என்று ஒரு பழமொழி ஈழத்தில் வழக்கில் இருந்தது. கடசி வரைக்கும் அந்த லாவகம் எனக்கு கைவரவே இல்லை என்பது ஒரு தனிப்பட்ட சோகம்.

இடியப்பத் தட்டு மூங்கில் நார்களினால் பின்னப் படுபவை. பின் நாட்களில் அவை வெள்ளை நிறப் பிளாஸ்டிக்கிலும் வந்த ஞாபகம்.இப்போது இன்னொன்றும் நினைவுக்கு வருகிறது. அந் நாட்களில் கதிரைகளும் இந் நார்களினால் பின்னப் படுபவையே!

திருவலகை! இது தான் சமையலறை நாயகன்.இல்லை, நாயகி.இதில இருந்து முழுத் தேங்காயும் துருவி எடுத்து முதல் பால், இரண்டாம் பால், கப்பிப் பால் என்று பிறிம்பாக எடுத்து வைத்து விட்டால் ஊர் சமையலில் பாதி வேலை முடிந்ததற்குச் சமன். இப்ப இங்கு தாய் லாந்தில் இருந்து ரின்னில் தேங்காய் பால் வருகிறது.குறைந்த விலையில் கிடைக்கவும் செய்கிறது.என்றாலும் யாரும் அதில் சமைப்பதில்லை!!

வெத்திலத் தட்டம்!வெத்திலை வைக்கப் பயன் படுவது.யாரும் வீட்டுக்கு வந்தால் முதலில் நீட்டப் படுவது. மணியாச்சியின்ர பேவரிட்.

இதுவும் மாதேவியின்ர வலைப் பக்கத்தில் தான் இருந்தது.வெத்திலைத் தட்டத்திற்கு அருகில் இருப்பதை பூட்டுச் செம்பு எண்டு எழுதி இருக்கிறா.அது வெத்திலையை ஸ்ரொக் பண்ணுற சாமானா இருக்கலாம்.ஆரும் தெரிஞ்சா சொல்லுங்கோ என்னெண்டு! மணியாச்சிக்கே தெரியேல்ல எண்டா பாருங்கோவன்! என்னென்ன சாமானெல்லாம் ஊரில புழக்கத்தில இருந்திருக்கு!!

இதுக்குப் பேர் விசிறி. பனையோலையில செய்யிறது.வெய்யில் காலத்தில விசுக்கிறது.இப்ப நீங்கள் பதிவ வாசிச்சும் நல்லாக் களைச்சுப் போயிருப்பியள். அவ்வளவு நீட்டாப் போச்சுது.

விசிறி வேணுமோ?

விசேட நன்றி;மாதேவி.
(http://maathevi.wordpress.com/)

சிலேடை!

2011-11-29T04:32:00.000-08:00

சில சிலேடை வார்த்தைகளை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ள நினைக்கின்றேன். யாழ்ப்பாணத்துத் தாத்தா, பேத்திக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தது. ஒரே வசனத்தை வேவ்வேறு பொருளில் கூறுவது.

1. யாழ்ப்பாணம் வரவேற்கிறது என்று வைக்க வேண்டிய பதாகையில் "யாழ்ப்பாணம் வர வேற்கிறது" என்று எழுதி விட்டார்களாம். அதனை வாசித்தவர், "யாழ்ப்பாணம் வர, வேர்க்கும்தான்" என்றாராம்.

2. ஆசிரியர் "சீனி தின்றால் இனிக்கும்" என்று எழுதினாராம். உடனே மாணவன் "அதெப்படி, சீனி தின்ன, றால் இனிக்கும்?" என்று பகிடி விட்டானாம். காரணம், அவன் அர்த்தம் கொண்டது, "சீனி தின், றால் இனிக்கும்".

3. ஒரு கடையில் "இன்றுமுதல் தோசைக்கு சம்பல் இல்லை" என்று எழுதி வைத்திருந்தார்களாம். ஒருவர் வந்து சாப்பிடத் தொடங்கிவிட்டு, கொஞ்ச நேரத்தில் "சம்பல் கொண்டு வாங்கோ" என்றாராம். அதற்கு கடைக்காரர், "அதானே எழுதிப் போட்டிருக்கு. தெரியேல்லையோ?" என்றாராம். அதற்கு சாப்பிட வந்தவர், "இது இரண்டாவது தோசை எண்டதாலதான் கேக்கிறன். கொண்டு வாங்கோ" என்றாராம். அவர் வாசித்தது (அல்லது அப்படிக் காட்டிக் கொண்டது), " இன்று, முதல் தோசைக்குச் சம்பல் இல்லை" என்பதாகும்.

4. "வாரும், இரும், படியும்". இதனை "வாரும் இரும்படியும்" என்றும் சொல்லலாம்.

அடுத்தது சிலேடை இல்லை. ஆனாலும் உண்மையாக நடந்ததென்று தாத்தா கூறினார்.

முன்பு ஒரு தடவை (முன்னொரு காலத்திலே) அவரது தம்பியை அம்மா கடைக்கு அனுப்பும்போது, ஒரு துண்டில் எழுதிக் கொண்டு போகச் சொன்னாராம். அம்மா சொல்லச் சொல்ல, அவர் ஒரு சிறிய துண்டில் எழுதினாராம்.

அவர் எழுதியது இப்படி...

* தனிமல்லி,
* கால் றாத்தல் பனங்கட்டி,
* ரெண்டு குட்டான் விசுக்கோத்து

அவருடைய அம்மா உண்மையில் சொன்னது....

* தனிமல்லி - கால் றாத்தல்,
* பனங்கட்டி- ரெண்டு குட்டான்,
* விசுக்கோத்து

"அப்பா தேவை!" (தொடர்ச்சி)

2011-10-16T04:46:00.000-07:00

"அப்பா தேவை!"

(தொடர்ச்சி)

லேனா துவக்கி வைத்த காரியம் வலு கதியிலே சூடு பிடித்து விட்டது. நாங்கள் கடையை விட்டு வெளிக்கிட்டு லேனாவின் வீடு வந்து சேர்ந்து ஒரு அரை மணி நேரம் ஆகியிருக்காது.; தொலைபேசி கிணுகிணுத்தது. நான் இன்றைக்கும் நினைக்கிறது என்னவென்றால்; அது நேரம்வரை நாங்கள் செய்த காரியத்தின் பாரதூரங்கள் பற்றி லேனா கொஞ்சம் கூடச் சிந்தித்துப் பார்த்திருக்க மாட்டாள் என்று. தொலைபேசி கனநேரம் சிணுங்கியது.

"தொலைபேசியை எடுக்க மாட்டியோ?" ஆற்ற மாட்டாமல் நான் மெல்லக் கிசுகிசுத்தேன். விருப்பமில்லாமல் மெதுவாய் எழுந்து போய் தொலைபேசியைத் தூக்கினாள்.

"ஹ ....ஹலோ " ஒரு மெல்லிய நூலைப் போலே லேனாவின் குரல் மெலிந்து ஒலித்தது. நான் கிட்டே போய் காதை வைத்து ஒட்டுக் கேட்டேன்.

"ஹலோ இஞ்சை இது நான் வேறா யொகான்சன் கதைக்கிறன். நீர் தானே

பிள்ளை கடையிலை விளம்பரம் போட்டது?"

லேனா கண்கள் பெரிதாய் விரியப் பார்த்தாள். பின் ஒரு செருமலுடன்

"ஓ......"

"நல்லதாப் போச்சு. உமக்குப் பிடிச்ச சங்கதி ஒண்டு என்னட்டை

இருக்கு.அவன் கொஞ்சம் அமைதி இல்லாமல் தான் இருக்கிறான்.

ஆனால் பாரும் போன ரெண்டு கிழமையாய் ஒருக்காலும் அவன்

வீட்டுக்கை சலம் பெய்யேல்லை. வெளியிலை ஓடியோடிப் போய்

அடிச்சிட்டு வருவான்"

நாடி கழன்று தன் வயிற்றில் வந்து விழுமாப் போல லேனா வாயைப் பிளந்தாள்.

"வெளியே போய் சலம் அடிக்கிறவரோ ?" திடுக்காட்டத்துடன் லேனா கேட்டாள்.

"ஓம் பிள்ளை. ஆள் வலு கெட்டிக்காறன்"

பெருமையுடன் வேறா யொகான்சனின் குரல் ஒலித்தது. அந்த மனுசிக்கு உண்மையிலேயே மேல் வீடு கழன்று போய்விட்டது என்று நான் நினைத்தேன். பின்னே என்ன?ஒரு அப்பா வீட்டிற்குள் மலகூடம் போய் சலம் பெய்யவில்லையாம்;ஆனால் வெளியிலே போய்ச் சலம் அடிக்கிறாராம். அதைப் போய்ப் பெருமையுடன் பிறத்தியாருக்குச் சொல்கின்றதே இந்த மனுசி? லேனாவுக்கு அஞ்சும் கெட்டு அறிவும் கெட்டுப் போனது; முகம் என்றால் எட்டுக் கோணலாகிப் போயிருந்தது.ஒரு மாதிரி தன்னைத் தானே சமாளித்துக் கொண்டாள். பின் கொஞ்சம் எரிச்சல் கலந்த குரலில்;

"அவிச்ச வெண்டிக்காய் சாப்பிடுவரே?" என்று கேட்டாள். மறுமுனையில் ஒருகணம் அமைதி நிலவியது.

" இல்லை. நான் ஒருக்காலும் அதைக் குடுத்துப் பார்க்கேல்லை.அது சரி
மோனை கொம்மா வீட்டை நிக்கிறாவே? வீட்டிலை இருக்கிற
பெரியாக்களோடையும் நான் கதைக்க வேணும்."

லேனா தொப்பென்று திண்டுநாற்காலியில் விழுந்தாள். கடைசியில் வேறா யொகான்சன் சொன்னது என்னவென்றால்; அஞ்சு மணியளவில் அவரைக் கூட்டி வருவாவாம், அப்போது நேரே பார்த்தால் மனதுக்குப் பிடித்துவிடுமாம்.

தொலைபேசியை வைத்த பின் லேனா முகட்டை வெறித்துப் பார்த்தபடி இருந்தாள்.

"உங்கடை அப்பா வெளியிலை சலம் அடிக்கிறவரே? திறில்லை!"

என்னைக் கேட்டாள்.

"இருந்திட்டு எப்பெண்டாலும் ஒரு ஆத்திரம் அவசரத்துக்கு அடிக்கிறதுதான்."
லேனா குப்புற தரையில் படுத்தபடி தலையைத் தரையில் அடித்தாள்.
"அய்யோ! எக்கணம் அம்மா வந்து நல்ல கிழிதான் கிழிக்கப் போறா."

லேனா எதிர்பார்த்தது வலு சுறுக்காக நடந்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் வாசல் கதவு படாரென அகலத் திறந்தது. அது திரும்பச் சாத்தப்பட்ட வேகத்தில் வீடு முழுவதுமே கிடுகிடுத்தது.கையில் சுருட்டிய அந்த விளம்பரத் துண்டுடன் லேனாவுக்கு அம்மா சிவந்த முகத்துடன் வந்து நின்றா.

"லேனா லீஈட் !!! என்ன கூத்திது?" லீட் என்ற குடும்பப் பெயரையும் சேர்த்துச் சொல்லி அதட்டிக் கூப்பிட்டா.

லேனா ஒரு அசுமாற்றமும் காட்டாமல் தலை கவிழ்ந்து நின்றாள்.
"வாயைத் துறந்து மறுமொழி சொல்லு. உனக்கென்ன மூளை கீளை
    குழம்பிப் போச்சே?"
லேனாவால் ஒன்றுமே சொல்ல முடியாது என்று எனக்குத் தெரியும். அவளுக்கு ஆதரவாக,
"அது என்னெண்டால்....... லேனா வந்து....... ஒரு சில காரியங்கள் கெதிப் பண்ணி நடக்க வேணுமெண்டு விரும்பிறாள்." என்று இராகம் இழுத்தேன்.

நல்லகாலமாக அவ,லேனாவுக்கு அம்மாவாக இருக்கப் பழகிவிட்டா. ஆனபடியால் லேனாவினது இப்படியான நடவடிக்கைகள் பெரும் அதிர்ச்சியை அவவுக்குத் தந்ததில்லை. இவவை கலியாணம் கட்ட பலபேர் விரும்பக்கூடும் என நான் அவவைப் பார்த்து நினைத்துக் கொண்டேன்.
"என்ரை அம்மாவாணை இனி இப்பிடிச் செய்ய மாட்டன்." நிலத்தில் கிடந்த லேனா சத்தியம் செய்தாள். லேனாவுக்கு அம்மாவும் கீழே நிலத்தில் இருந்தா.இந்த வீட்டில் இவர்கள் இப்படித்தான் கீழே இருப்பார்கள்.
"சரி! சரி! நல்லவேளை . ஆராவது வடிவா வாசிச்சு விளங்க முன்னம்
     நான் பிடுங்கீட்டன்."லேனாவுக்கு அம்மா பக்குப் பக்கென்று சிரித்தா.
இப்போது எனக்குத் திரும்பவும் நிலைமையை விளக்கி உதவி செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு இருப்பதை நான் விளங்கிக் கொண்டேன்.
"ஒருத்தரை கூட்டிக்கொண்டு  அஞ்சு மணியளவிலை வேறா யொகான்சன்
    எண்ட ஒரு பொம்பிளை வருவா."

அன்று பின்னேரம் அஞ்சு மணி ஆகின்றதற்கு முன்னம் லேனாவுக்கு அம்மா ஒரு பதினேழு,பதினெட்டுத் தரம் வேறா யொகான்சனைத் தேடி தொலைபேசியை எடுத்திருப்பா.மணி அடித்தசீர் தான்.அங்கால் பக்கம் ஆருமே எடுத்தபாடாயில்லை.நேரம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.
மணிக்கூட்டில் நேரம் நாலேமுக்காலைக் காட்டியபோது, சாப்பாட்டு மேசையைச் சுற்றி இருந்து மூவரும் காத்துக் கொண்டிருந்தோம். மணிக்கூட்டில் நுணுத்தக் கம்பி குதித்துக் குதித்து பன்னிரண்டை நெருங்கியது.
"உங்கடை கதையை நான் நம்பேல்லை..." என்று அவ சொல்லி வாய் மூடவில்லை...வாசல் அழைப்புமணி கிணுகிணுத்தது.

வாசற்படியிலே சிரித்த முகத்துடன் சிவப்பு நிற மேற்சட்டையுடன் தலையைச் சாய்த்தபடி ஒரு வேறா யொகான்சன் நின்றிருந்தா. அவவைத் தாண்டி அவவின் பின்னாலே எட்டிஎட்டிப் பார்த்தோம்.எந்த ஒரு அப்பாவும் எங்களுடைய  கண்ணிலே தட்டுப் படவில்லை. ஒருவேளை அங்காலே முடக்கிலே சலம் அடித்துக் கொண்டு நிற்கிறாரோ?

"வணக்கம்" சொன்னா லேனாவுக்கு அம்மா.

"வணக்கம். வணக்கம். நானிப்ப ஆரோடை வந்திருக்கிறன் எண்டு பார்க்க
ஆவலாய் இருப்பீங்கள்." பெரிய புளகத்துடன் கிட்டத்தட்ட கூவினா வேறா யொகான்சன்.லேனாவுக்கு அம்மா புன்சிரிப்பை தன் முகத்தில் காட்ட தெண்டித்தா. அது சரிவரவில்லை.

"நாங்கள் உண்மையாக இன்னும் ஒரு முடிவெடுக்கேல்லை" லேனா அனுங்கினாள். அது வேறா யொகான்சனின் காதில் ஏறினால்தானே? ஆள் கடகடவென்று தன் மகிழுந்தின் கிட்டப் போகப் போனது. இப்படியான பொம்பிளைகளை எந்தச் சாமிதெய்வம் வந்தாலும் தடுத்து நிறுத்த ஏலாது.

லேனாவையும் கூட இப்போது தடுத்து நிறுத்தேலாமல் போய்விட்டது. தடதடவென்று படிகளில் பாய்ந்து ஓடின லேனா, வேறா யொகான்சனைத் தாண்டிப் போய்ச் சத்தமாகச் சொன்னாள்:

"சொல்லுறதைக் கேளுங்கோ! எங்களுக்கு அவர் வேண்டாம். வெளியாலை
சலம் அடிக்கிறவர் எண்டால் எங்களுக்குச் சரிப்பட்டு வராது........."

லேனா சொல்லி முடிக்கவும், மென்மையான ஒரு சத்தம்;

"வௌவ்" என்று கேட்டது.எட! ஒரு நாய்க்குட்டி! மகிழுந்தின் சாளரக் கண்ணாடியூடாக ஒரு நாய்க்குட்டி கண்ணில் பட்டது.

"ஒரு நாய்க்குட்டியோ!" லேனா கிசுகிசுத்தாள்.

" ஓம் பிள்ளை.ஒரு நாய்க்குட்டிக்குத் தானே ஆசைப்பட்டநீங்கள் ?" நெற்றியைச் சுருக்கியபடி கேட்டா. லேனா ஏதோ சொல்ல உன்னியுன்னி வாயை மூடிமூடித் திறந்தாள்.

"இல்லை நான்...வந்து...,நான்...வந்து..."

"ஒரு சின்சில்லா வோ ?!"கதவடியில் நின்ற லேனாவுக்கு அம்மா கத்தினா.

Chinchilla

அது ஒன்றும் ஒரு சின்சில்லா இல்லை . அது ஒரு நாய்க்குட்டிதான். அந்த நாய்க்குட்டி என்றால் ஒரு சின்சில்லாவை விட வடிவானதாக இருந்தது. லேனாவுக்கு அதை வைத்து வளர்க்க விருப்பம்.

ஆனால் "எல்லாத்துக்கும் ஒரு எல்லையிருக்கு"என்று தாய் முடிவாகச் சொல்லிவிட்டா. வேறா யொகான்சன் நாய்க்குட்டியுடன் திரும்பிப் போகவேண்டி வந்தது.

வந்த கொதி குழப்பம் எல்லாம் அடங்க வேண்டி லேனாவுக்கு அம்மா தனது உந்துருளியைக் கழற்றிப் பூட்ட வெளிக்கிட்டா. நானும் லேனாவும் சலவைஎந்திரத்தில் ஏறி அமர்ந்து விடுப்புப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். இடைக்கிடை ஏதாவது ஒரு சாவியை எடுத்துத் தரும்படி எங்களைக் கேட்டா. மற்றும்படிக்கு நாங்கள் கம்மென்று கிடந்தோம்.

"இப்பிடிக் கண்டபடிக்கு கண்ட இடமெல்லாம் கண்டதையும் எழுதித் தொங்க விடேலாது லேனா" என்று அமைதியைக் கலைத்ததா தாய்.

"இது எங்கை போய் முடிஞ்சிருக்கும் எண்டு நினைச்சுப் பார்த்தநீயே
லேனா?"
அவ வேலை செய்கிற கடைக்கு வருகின்ற கலியாணம் ஆகாத ஆம்பிளைகளை, மணமுறிவான, தன்தன் மனிசிமாரை விட்டுவிலகி பிரிந்து இருக்கின்ற மனிசன்மாரைப் பற்றி எல்லாம் நினைத்துப் பார்த்தேன்.

"அதோடை ஒரு சங்கதி இஞ்சை எங்கடை வீட்டிலை என்னெண்டால்,
இஞ்சை ஒரு அப்பாக்களுக்கும் இடமில்லை கண்டியோ!" உந்துருளியுடன் அவ இன்னும் பிடிபாடோடிருந்தா. லேனா அந்த விடயத்தில் தாயுடன் ஒத்துப் போகவில்லை.ஏன் கீழே நிலவறையை ஒதுக்கினால் ஓராள் அதிலே குடியிருக்கலாந்தானே?

"எங்கடை வீட்டிலை ஏற்கெனவே இருக்கிற ஆம்பிளை போதும் லேனா!
ஆம்பிள்ளைக்கு ஆம்பிள்ளையாய் எங்கடை வீட்டை திறில்லை அடிக்கடி
வந்து புழங்கிறவர் தானே?" தான் இதுவரை கேள்விப் பட்டவரை அந்தக் கதை ஒரு விசர்க்கதை என்று லேனா நினைத்தாள்.

"திறில்லை...., இவர்...., இந்த வீட்டிலை......,ஒரு ஆம்பிளை!" சேட்டை குரலில் தொனிக்க லேனா கேட்டாள்.
"ஆ .என்ன பிசத்திறாய்? அப்ப என்னை ஆரெண்டு நினைக்கிறாய்?" எரிச்சலில் வெடித்தேன்.

" அய்யோ நீ பிழையா நினையாதை. நீ திறில்லை வந்து பக்கத்து வீட்டுப்
பொடியன் எல்லோ?"

ஆகா! உற்ற நண்பன்,நல்ல கூட்டாளி! என்று சொல்லுவாள் என்று நினைத்தேனே!

(இப்போதைக்கு முடிந்தது )

சொற்பொருள் விளக்கம்:
வெளிக்கிட்டு- புறப்பட்டு
ஆற்ற மாட்டாமல்- சகிக்க முடியாமல்
இஞ்சை-இங்கே
சலம்-மூத்திரம்
மேல் வீடு கழன்று போய் விட்டது- மூளை குழம்பி விட்டது
அஞ்சும் கெட்டு அறிவும் கெட்டு-செய்வதறியா நிலைமை
மோனை- பெண்பிள்ளைகளை அழைக்கும் மரியாதைச் சொல்
கொம்மா>உங்கம்மா >உங்களம்மா
நிக்கிறாவே>நிற்கின்றாவே
திண்டுநாற்காலி - sofa
எக்கணம்- எந்தக் கணமும் -எந்த நேரத்திலும்
கிழி கிழித்தல்- வாய்க்கு வந்தபடி ஏசுதல்
அசுமாற்றம்- அசைவு
கெதிப் பண்ணி>கதி பண்ணி-விரைவு பண்ணி
என்ரை - என்னுடைய
அம்மாவாணை-அம்மா+ஆணை
பிடுங்கீட்டன்=பிடுங்கி +இட்டன்
அடித்தசீர் தான்-அடித்த படிதான்
அங்கால் பக்கம்-அடுத்த பக்கம்
நுணுத்தம்-நிமிடம்
முடக்கு-மூலை
புளகம்(புளுகம்)-மகிழ்ச்சி
தெண்டித்தல்-முயற்சித்தல்
அனுங்கினாள்-முனகினாள்
அவையள்-அவர்கள்
உன்னியுன்னி-நினைத்துநினைத்து
கண்டியோ?> கண்டாயோ?-அறிவாயோ?
பிடிபாடு-சண்டை
பொடியன் எல்லோ?=பையன் அல்லவோ?

"அப்பா தேவை!"

2011-10-15T03:21:00.000-07:00

"அப்பா தேவை"

"VAFFELHJARTE"(WAFFLE HEART ) என்ற பொத்தகத்திலிருந்து

நொர்ஷ்க்(NORWEGIAN) மூலம்: மரியா பர்ர் (MARIA PARR )

தமிழாக்கம்: ந.குணபாலன்

மைக்காநாள் அப்பா தன் கோடைகாலக் கட்டுமானத் திட்டத்தை ஆரம்பித்து விட்டார். ஒவ்வொரு கோடைக்கும் இப்படி ஏதாவது ஒரு கட்டுமானத் திட்டம் துவங்கி விடுவார். அது எப்போ பார்த்தாலும் பெரீஈ ஈ சாக கயிட்டமானதாக இருக்கும். அதோடே அது பற்றி எப்பவும் அம்மா தான் முடிவெடுப்பா. "இஞ்சருங்கோ! இந்த முறை இதை இப்பிடிச் செய்ய வேணும்" என்று உலுப்பி எடுப்பா. அப்பாவும் புறு புறுத்துப் புறு புறுத்துச் செய்து முடிப்பார். இந்த வரியம் வெய்யில்முற்றத்துக்கு சுற்றிவரக் குந்து கட்ட வேண்டும் என்று சொல்லி விட்டா அம்மா. பக்கத்து வளவு லேனாவுக்கு அதையிட்டுப் பெரிய திறுத்தி. அப்பத்தானே அந்தக் குந்து மதிலிலே கீழே விழாமல் சமநிலைக்கு நடந்து பழகலாம்.

¨
"நீங்கள் அதை ஒடுக்கமாய்,உசக்க கட்டவேணும்." தன் ஆசையை கட்டளையிடுவது போல லேனா சொன்னாள்.செங்கற் கட்டிகளின் நடுவே இருந்த அப்பா ஏதோ அனுங்கினார். இந்தக் கோடைகாலத்துக் கட்டுமானத்திட்டம் அவருக்கு விருப்பமில்லை. கோடை காலமென்றால் வெய்யில்முற்றத்திலே சாய்மனைக் கட்டிலில் வெயில் குளித்தபடி கோப்பியை பருகுவதே அவருக்குப் பேரின்பம். அதற்கு வழியில்லாமல் வரியாவரியம் அம்மா ஒரு வேலை வைத்துவிடுவா.நானும், லேனாவும் கனக்க நேரம் நின்று கட்டுவேலையைப் பார்க்கவிடாமல் எங்களை வேறே எங்கேயாவது தள்ளிப் போய் நின்று விளையாடச் சொல்லிக் கலைத்துப் போட்டார்.

"உனக்கு ஒரு அப்பாவும் இல்லையே?" மூச்சு வாங்கியபடி கேட்டேன். லேனாவின் வீட்டு வளவுக்கும், பதிந்த மதிலடிக்கும் வேலிப் பற்றைகளைத் தாண்டி விலத்தி கதியாக ஓடி வந்ததில் மூச்சுப் பறிந்தது

"ஏனில்லாமல்?" என்றாள் லேனா. இரு கரங்களையும் பக்கவாட்டில் நீட்டியபடி சமநிலை தளும்பாமல் பின்னோக்கி மதிலில் நடந்தாள்.அவளது தேய்ந்த காலணிகள் கடகடவென என்னை விட்டு அகல முயற்சித்தன.

" பின்னை இப்ப அவர் எங்கை?" லேனாவுக்கு அவர் எங்கே என்று தெரியவில்லையாம். லேனா பிறந்தநேரம் அவர் விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டாராம் .

"என்னது விட்டிட்டு ஓடிட்டாரோ?" நான் திகைத்துப் போனேன்.

"உனக்கென்ன தோட்டம் துலையிலையே?" லேனா எரிந்து விழுந்தாள். என்னை உற்றுப் பார்த்தாள்.

"அப்பாஎண்டு ஒருத்தர் கூட இருக்கிறதாலை என்ன பலன்?" சீறினாள். எனக்கு என்னத்தைச் சொல்வதென்று தெரியவில்லை. பலன் என்ன பலன்?...

"அப்பாக்கள் எண்டால் கனக்கப் பாரமான வேலை செய்வினம். குந்து எழுப்பிக் கட்டிறது...வேறை மற்றக் கட்டு வேலையள் செய்யுறது...மதில் கட்டிறது ..." எட லேனா வீட்டுக்கு மதில் இருக்கிறதே! அப்போ மதில் கட்டுகிற கதை எடுபடாது.

"இன்னும் வேறை என்னவெண்டால்...."

ஒரு அப்பாவை கொண்டு என்னென்ன மாதிரியான வேலையெல்லாம் செய்விக்கலாம் என்று நான் முன்னேபின்னே யோசித்துப் பார்த்ததேயில்லை. ஏதும் உத்தி தோன்றக் கூடும் என்று எண்ணி, பற்றை வேலிக்கு மேலாலே எங்கள் வீட்டை எட்டிப் பார்த்தேன். அப்பா தான் துவங்கிவிட்ட கோடைகாலத் திட்டத்தை சினந்து சப்பித் துப்பிக் கொண்டிருந்தார்.அவர் முகம் கொதியில் தக்காளிப்பழம் போலச் சிவந்து கிடந்தது.அவரைக் கொண்டு வேறென்ன செய்விக்கலாம் என்று அத்தருணம் எனக்கு ஒன்றுந் தட்டுப் படவில்லை.

"ஆ! அப்பாக்கள் அவிச்ச வெண்டிக்காய் சாப்பிடுவினம்" .

எனக்கோ இல்லை லேனாவுக்கோ ; அவித்த வெண்டிக்காய் என்றால் சுத்த சூனியம். கண்ணிலேயும் காட்டப்படாது. அது சளிபோலே இருக்கும் இல்லையே? மனவருத்தமான காரியம் என்னவென்றால்;எங்கள் வட்டாரமான கட்டை மற்றில்டாவில் இருக்கின்ற தோட்டத்துத் தறையிலே பாதிக்கு மேலே விளைவதெல்லாம் வெண்டிக்காயே தான். லேனாவினதும், எனதும் அம்மாக்கள் இருவருமே
"வெண்டிக்காய் ஒவ்வொருத்தருக்கும் உடம்புக்கு நல்லது..., ஒரு வெண்டிக்காயிலை ஒரு முட்டையின்ரை சத்து இருக்கு...,உடம்புக்கு சத்து வேணுமெண்டால் வெண்டிக்காய் சாப்பிட வேணும்,,," என அலட்டுவார்கள். அப்பா ஒன்றும் பறைய மாட்டார். என் பங்கு வெண்டிக்காயையும் தான் எடுத்துச் சாப்பிடுவார். அம்மாவை அங்காலே எழும்பிப் போக விட்டுவிட்டு அப்படியே அப்பாவின் தட்டிலே என் பங்கு வெண்டிக்காய் முழுமனையும் வழித்துப் போட்டு விடுவேன்.

நான் சொன்னது லேனாவுக்கு ஒன்றும் மடத்தனமாகப் படவில்லை. குறிப்பாக அந்த வெண்டிக்காய் விசயம் அவளுக்குப் பிடித்துவிட்டது என நினைக்கிறேன்.

மதிலிலே நின்ற லேனாவுக்கு அப்பாவையும் அவரது இந்த ஆண்டுத்திட்டத்தையும் வடிவாகப் பார்க்கக் கூடியதாக இருந்தது. கொஞ்ச நேரம் ஒற்றைக்காலிலே நின்றபடியே அவரது நடவடிக்கைகளை ஆராய்ந்தாள். கடைசியில் ,
"ம்கும் " என்றபடி கீழே குதித்தாள்.

மக்னுசு எனக்கு அண்ணா. மக்னுசு அண்ணா வாங்க மறந்து போன பொருட்களை வாங்குவதற்காக பின்னேரப் பாட்டுக்கு கடைப்பக்கம் நானும், லேனாவும் போனோம். லேனாவுக்கு அம்மா கடையிலே வேலை செய்கிறா. நாங்கள் போனநேரம் பார்த்து பொருட்களைக் கணக்கெடுப்புச் செய்து கொண்டிருந்தா.

"வாங்கோ மக்கள்" என்று வரவேற்றா. நான் வணக்கம் கூறித் தலையசைத்தேன். லேனா கையசைத்தாள். தேவைப்பட்ட பொருட்களை வாங்கிக் கொண்டு கடையை விட்டு வெளியே வந்ததும், கதவிலே தொங்கிய விளம்பரத்துண்டுகளை வாசித்தோம். வழமையாக அப்படி வாசிப்போம். இன்று ஒரு பெரிய விளம்பரத்துண்டு தொங்கியது, எங்கள் கவனத்தை ஈர்த்தது. கிட்டே நெருங்கி வாசித்தோம்.

"நாய்க்குட்டி விரும்பி வாங்கப் படும்.
கலப்பினக் குட்டி மிகவும் விரும்பப்படும்.
அழுக்கின்றி தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்."

லேனா திரும்பத் திரும்பப் கனக்கத் தரம் வாசித்துவிட்டாள்.

"நீயென்ன நாய்க்குட்டி வேண்டப்போறியே?" என்று கேட்டேன்.

"இல்லை. ஆனா இது இந்த மாதிரி விளம்பரத்துண்டு அப்பாக்களுக்கும்

சரிப்பட்டு வருந்தானே?"

மக்னுசு அண்ணா தினசரிப் பத்திரிகைகளில் வரும் துணைவர்/துணைவி தேவை விளம்பரங்களைப் பற்றி ஒருக்கால் எனக்கும், லேனாவுக்கும் சொன்னவர். தமக்கு ஒரு காதலனோ, காதலியோ தேவையென்றால் இப்படியான அறிவித்தல்களைத்தான் தினசரிப் பத்திரிகைகளில் ஆரும் போடுவிப்பார்களாம். ஒரு அப்பா கிடைக்க வேண்டும் என்றவுடனே அப்படியான ஒரு விளம்பரத்தைப் பற்றித்தான் லேனா நினைத்துப் பார்த்தாளாம். ஆனால் பத்திரிகை விடயத்தில் ஒரு பாதகமான சங்கதி இருக்கிறது. ஆர் எவர் எல்லாம் அந்த விளம்பரத்தைப் படிக்கிறார்களோ என்று அறிய முடியாது. ஆரும் ஒரு எத்தன், ஏமாற்றுக்காரன், காடை கடைப்புளி, அல்லது கட்டுப்பாடு கண்டபடி வைக்கிற ஒரு பள்ளிக்கூட அதிபர் ... என்று பொருந்தி வரமாட்டாத சீவன் ஒன்று வீடு தேடி வந்துவிட்டால்?.... அதை விடக் கடையிலே விளம்பரத்தைத் தொங்க விடுவது திறமான வேலை, பாதுகாப்பானதும் கூட. கடைக்கு வந்து போகின்றவர்களில் அநேகமானவரை லேனாவுக்குத் தெரியும்.

"திறில்லை!" என்று என்னைக் கூப்பிட்டாள்.
" நீ எழுது. நீ வடிவாத் தொடுத்தெழுதுவாய் எல்லே?." கடையினுள் போன லேனா கையில் காகிதமும், பேனையுமாகத் திரும்பி வந்து என்னிடம் நீட்டினாள். அவளது ஒரு பக்க எலிவால் பின்னல் கொஞ்சம் சொத்தியாக  கிடந்தது. மற்றும்படிக்கு ஒரு முடிவுக்குவந்தது  முகத்தில் உறுதியாகத் தெரிந்தது. எனக்கென்றால் இந்த விளம்பர விடயத்தில் நம்பிக்கையில்லை.
"என்னத்தை எண்டு எழுதிறது? எப்பிடி எழுதிறது?"கடைக்கு வெளியாலே இருந்த மரவாங்கில் நீட்டி நிமிர்ந்து கிடந்தாள் லேனா. அவள் மூளையைக் கசக்கித் தனக்குள் யோசித்தது வெளியாலே எனக்கும் கூடிக் கேட்டது.
   "ம்.. எழுது < அப்பா தேவை > " ஆரம்பித்தாள் அவள்.
நான் பெருமூச்சு விட்டபடி ,
   "லேனா நீ நம்புறியோ?..." என்று இழுத்தேன்.
   " ஒண்டும் பறையாதை. சொல்லுறதை எழுது."நாண்டு கொண்டு நின்றாள்.
நான் தோளைக் குலுக்கிவிட்டு லேனா சொன்னதை எழுதினேன். பிறகு கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்தாள். கடைசியாகச் செருமிக்கொண்டு, தெளிவாகப் பலத்து சொன்னாள்.
    " அன்பானவராக , நல்லவராக, இருக்கவேண்டும்.
      அவித்த வெண்டிக்காய் விரும்பிச் சாப்பிடுபவராக இருக்க வேண்டும்.
      எல்லா நற்குணங்களிலும் பார்க்க இந்த இரண்டும் முக்கியமாகப்
       பார்க்கப்படும்!"
நான் புருவத்தைச் சுருக்கினேன். இது வாசிக்கக் கொஞ்சம் சரியாக இல்லையே!
       "வெண்டிக்காய் பற்றி கட்டாயம் சொல்ல வேணுமே லேனா?"
இல்லை. லேனாக்கும் அது நிச்சயம் சொல்ல வேண்டுமோ என்று சரியாகத் தெரியவில்லை..ஆனால் வரப்போகிற அப்பா அன்பானவராக இருக்க வேண்டும். இறுதியாக விளம்பரம் இப்படியாக அமைந்தது:

"அப்பா தேவை!"

" அன்பு மிகவும் காட்டுபவராகக் கட்டாயம் இருத்தல் வேண்டும்! "

"பிள்ளைகளில் பாசம் உள்ளவராக இருத்தல் அவசியம்! "

விளம்பரத்துண்டின் தலைப்பிலே லேனாவின் குடும்பப்பெயரையும், தொலைபேசி எண்ணையும் எழுதினோம். நாய்க்குட்டி தேவை விளம்பரத்துக்குக் கீழே நெருக்கமாக அப்பா தேவை விளம்பரத்தை லேனா ஒட்டினாள்.

"உனக்குச் சரியான கீலா!" என்றேன் நான்.

"எனக்கொண்டும் கீலா இல்லை. கொஞ்சம் சுறுக்காக சிலபல காரியங்கள்

     நடக்க வேணுமெண்டு தான் இதைச் செய்கிறன். அம்மளவுந்தான்." மறுமொழிந்தாள் லேனா.
  (தொடரும்)

சொற்பொருள் விளக்கம் :

   மைக்கா நாள்- மறுநாள்
கயிட்டம்-கஷ்டம்
   வரியம்>வருசம்
   வரியாவரியம்>வருசாவருசம்

வெய்யில்முற்றம்

வெய்யில்முற்றம்- வெயில் குளிப்பதற்காக வீட்டுடன் சேர்த்து முற்றத்திலே
                                                கட்டப்பட்டிருக்கும் இடம்.
குந்து-இடுப்பளவை விட உயராத சுவர்.
    கன, கனக்க= அதிக ,கூடிய
    தோட்டம் துலையிலையோ?> தோட்டம் தொலைவிலேயோ?- காது கேட்கவில்லையோ?
   தோட்டத் தறை-தோட்ட நிலம்
சப்பித் துப்புதல்- வசைபாடுதல்
பின்னேரப்பாடு-மாலைநேரம்
பற்றைவேலி-புதர்வேலி
   சுத்தசூனியம்-பிடிக்காத விடயம்.
நாண்டு கொண்டு- தொங்கிக் கொண்டு, பிடிவாதமாக
சொத்தி-கோணல்
   கீலா-கோணல் புத்தி
அம்மளவும்-அவ்வளவும்

பெரியப்பு - குஞ்சியப்பு - சீனியப்பு

2011-09-30T04:20:00.000-07:00

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின்னர் ஈழத்துமுற்றத்தில் பதிவிட வந்திருக்கின்றேன். இந்தப் பதிவில் விசேஷமாக ஈழத்துப் பேச்சுவழக்கில் உறவுமுறைகள் என்ற அம்சத்தை எடுத்து, வழக்கில் உள்ள சொற்களைத் தரலாம் என்றிருக்கின்றேன். ஒரு சில சொற்கள் எனது முந்திய பதிவிலும், சக குழுமப்பதிவர்களது பதிவுகளிலுமாக ஈழத்து முற்றத்தில் வந்திருக்கின்றன. இந்தப் பதிவில் விடுபட்டுப் போன மேலதிக சொற்களோடு அமையவிருக்கின்றது. அந்தவகையில் ஈழத்தில் உறவுமுறைகளை அழைக்கும் சொல்லாடல்களை அடுத்துப் பார்ப்போம்.

அப்பு - இந்தச் சொல் பொதுவாக ஒருவரின் தாய் அல்லது தகப்பனின் தந்தையை அழைக்கப் பயன்படும் உதாரணமாக பாட்டன் என்ற சொல்லுக்கு சம அர்த்தம் கொடுக்கும். ஆனால் நமது தலைமுறைக்கு முந்திய காலத்தவர் தமது பெற்ற தந்தையை அதாவது அப்பா என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக அப்பு என்றே வழங்கி வந்தனர். இன்றும் சிலர் தமது தந்தையை அப்பு என்றே அழைப்பர்.

"உன்னுடைய அப்பு எங்கே" என்பது "உன்ர கொப்பு எங்கை" என்று ஈழத்துப் பேச்சுவழக்கில் அமையும்

ஆச்சி- இந்தச் சொல் பொதுவாக ஒருவரின் தாய் அல்லது தகப்பனின் தாயை அழைக்கப் பயன்படும் உதாரணமாக பாட்டி என்ற சொல்லுக்கு சம அர்த்தம் கொடுக்கும். ஆனால் நமது தலைமுறைக்கு முந்திய காலத்தவர் தமது பெற்ற தாயை அதாவது அம்மா என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக ஆச்சி என்றே வழங்கி வந்தனர். இன்றும் சிலர் தமது தாயை ஆச்சி என்றே அழைப்பர்.

"உன்னுடைய ஆச்சி எங்கே" என்பது "உன்ர கோச்சி எங்கை" என்று ஈழத்துப் பேச்சு வழக்கில் அமையும்

அம்மான் - மாமா என்ற உறவுமுறைக்குச் சம அர்த்தத்தில் பாவிக்கப்படுவது. கூடவே ஒருவரை மரியாதையாக அழைப்பதற்கும் அதாவது நேரடி மாமா உறவு முறை இல்லாதவருக்கும் இது அழைக்கப்படும்.
"உன்னுடைய மாமா எங்கே" என்பதை "உன்ர கொம்மன் எங்கே" என்று பயன்பாட்டில் வழங்குவர்

பெரியப்பு - தகப்பன், அல்லது தாய் வழித் தந்தையின் உடன்பிறந்தோரில் மூத்த சகோதரரைப் பெரியப்பு என்று அழைப்பர். அதாவது தாத்தா/பாட்டாவின் மூத்த சகோதரர்

குஞ்சியப்பு - தகப்பன், அல்லது தாய் வழித் தந்தையின் உடன்பிறந்தோரில் இளைய சகோதரரைப் குஞ்சியப்பு என்று அழைப்பர். அதாவது தாத்தா/பாட்டாவின் இளைய சகோதரர்

சீனியப்பு - தகப்பன், அல்லது தாய் வழித் தந்தையின் உடன்பிறந்தோரில் கடைசிச் சகோதரரை குஞ்சியப்பு என்று அழைப்பர். அதாவது தாத்தா/பாட்டாவின் இளைய சகோதரர்

குஞ்சியம்மா - தகப்பன், அல்லது தாய் வழித் தந்தையின் உடன்பிறந்தோரில் இளைய சகோதரியை குஞ்சியம்ம என்று அழைப்பர். அதாவது தாத்தா/பாட்டாவின் இளைய சகோதரி

சீனியம்மா - தகப்பன், அல்லது தாய் வழித் தாயின் உடன்பிறந்தோரில் கடைசிச் சகோதரியை குஞ்சியம்ம என்று அழைப்பர். அதாவது தாத்தா/பாட்டாவின் இளைய சகோதரி

மேற்கண்ட உறவுமுறைகளை நேரடி இரத்த பந்தங்கள் தவிர்த்து மரியாதை நிமித்தம் வழங்கும் பொதுப்பெயர்களாகவும் கொள்ளப்படுகின்றன.

நான் ஒரு சிறு பிள்ளை....

2011-09-04T05:35:00.000-07:00

சின்னப்பொடியன் இவனுக்கு
அன்பு என்றால் என்னவென்று
அடையாளம் காட்டும்

இனிய பெற்றோரே!

இவனது செய்கை,
இவனது அடம்,
இவனது சேட்டை,
இவன் தரும் கரைச்சல்கள்......
சில நேரங்களில்
சலிக்க உங்களைச் செய்யும்.
சில  வேளைகளில்
சினம் கொள்ள வைக்கும்.
என்னவாக இருந்தாலும் ...
இவன் ஒரு சின்னப்பொடியன் .....
இவன் உங்களின் பிள்ளை இல்லையே?

சின்னஞ்சிறிய இந்தக்
கால்களின் தடங்களும்,
கைகளின் பதிவுகளும்......
பின்னொரு நாளில்
எண்ணிப் பார்க்கையிலே
புன்சிரிப்பைச் சுமந்து தரும்!

காலக் கண்ணாடியில்
கடக்கும் இந்தக் காலங்களை
மனக் கண்ணோரம் இனிதே
மீட்டிடும் போதினிலே....
இமையோரம் களிப்போடு
கசியும் கண்ணீரும்,
இதழோரம் இழையோடும்
இனிய புன்முறுவலும்;
போட்டிக்கு வாராவோ?

உங்கள் பாதுகாவலிலும், பரிவிலும்,
தங்கி வளரும் தவ்வல் இவன்.
தான்,தனக்கு,தனது என்று மட்டுமே
நினைக்க இவனுக்கு வருகிறதே!
தன்னைச்சுற்றியே எல்லாம்
என்றே இவனுக்கு தெரிகிறதே!
தன்னலமே முன்னணியில்
தலையாட்டும் பருவம்
இன்றையநாளில் இவனதன்றோ?
இவனை வளரும்  வழிகாட்டி
முன்னேற்றிட வேண்டிய
இவனது உலகத்தின் முதல் உறவே!
இவன் புரளி குழப்படிகளுக்குத்
தண்டனையாக உடல்வலியை
தயைசெய்து தந்திட வேண்டாமே!

பிடிவாதத்துக்கு
அடி மருந்தாக அமைந்திடாதே!
அடி ஒரு கணக்கில்
பழக்கமான ஒரு
நட்பாகிடவும் கூடும்.
சொன்ன சொல் மாறாமல்
தன்னிலை தளும்பாமல்
வகுத்திடும் எல்லைகள்
வளர்த்திடும் கொள்கைகள் இவனைத்
தடுமாற்றம் இன்றி
நடமாட வைக்கும்.

அரியண்டம் தாங்கேலாமல்
ஒருகணம் அடித்து;
அழுத கண்ணீர் கண்டு
மறுகணம் அன்பால் துடித்து;
இளகும் உங்கள் மனமும்,
தளரும் கொள்கை வேலிகளும்;
தான் செய்வதே சரி
என இவனை எண்ணிடப் பழக்கும்.

அடியும் திட்டும் இவனை

சரி பிழை பற்றி ஆராயும் அறிவற்ற,

அடிக்கு அடங்கும் அடிமையாக
வசைக்கும், வாய்ச்சாலத்துக்கும்

வசைந்து போகும் வீணனாக,

ஆக்கிடாதோ? அதுவோ உம் ஆசை?

பிள்ளையார் பிடிக்க
உள்ளத்தால் உள்ளுகின்றீர்!
குரங்காக அது
உரு மாறுவது சிலநேரம்.
பிள்ளைமனம் பற்றி
எள்ளளவும் எண்ணாமல்
பிள்ளைவளர்ப்பில் அடித்தல் என்பது
பின்னிப்பிணைந்தது என்றே
பிழையாக உன்னுகின்றீர்!

பிள்ளை என்றாலும் இந்தப்
பிஞ்சு நெஞ்சுக்கும்
வெக்கமும், துக்கமும் உண்டன்றோ?
நொந்த உடலும்,வெந்த மனமும்;
சிந்தையில் கசப்பை பதிந்திடாதோ?
எந்த நாளிலும் எண்ணும் போதெல்லாம்
எரிச்சலைக் கொதியை கிளப்பிடாதோ?

பிந்திவரும் காலத்தில்
பெற்றோருடன் தனக்கிசைந்த
சீவியம் இதனை இவன்
சிந்திக்கும் போதினிலே
ஆவியும் அகமும் மகிழ்வுற இவன்
அசைந்திட வேண்டும்.
இன்பத்தின் நினைவில்
இசைத்திட வேண்டும்!
இவன் தன் எண்ணங்களும்
உங்கள் ஆசைகளும் ஒன்றாக
இசைந்திட வேண்டும்!
இசைவீரோ?
இவன் பிறவிக்கு உறவான
இனியோரே!

கள்ளக் கோழி.

2011-08-12T01:30:00.000-07:00

இஞ்சாரப்பா கவனிச்சியே ஒரு சிவப்பு பெட்டைக் கோழியொண்டு இஞ்சனேக்க எப்பவும் உலாவுது.அது ஆரிண்ட கோழியப்பா.தெரியுமே உனக்கு.

ஓமப்பா நானும் ஒவ்வொருநாளும் பாக்கிறன் எங்கட வளவுக்கதான் எங்கட கோழிகளோட திரியுது.இங்கதான் மரத்தில இரவிலயும் படுக்குதுபோல.ஆரும் இடம் பெயர்ந்து
போனவையின்ரயோ தெரியேல்ல.எதுக்கு இந்தக் கிழமையும் பாப்பம்.
ஏனப்பா பிடிச்சுக்கொண்டுப்போய் அம்மா வீட்டை கொண்டு போய் விடுவமே.கொஞ்சம் வளந்தாப்போல கொண்டுவரலாம்....சரியே.

என்னப்பா நீ்.....நான் மனசில வேற கணக்குப்போட்டு வச்சிருக்கிறன்.துணிபோட்டுப் பிடிச்சுச் சட்டிக்க வைக்கவெண்டு.........நீ என்னடாவெண்டா...!

சும்மாயிருங்கோப்பா.அது நல்லசாதிப் பேடுபோல இருக்கு. வளர்ந்து முட்டை போட்டா...பக்கது வீட்ல நல்ல வெள்ளடியன் சேவல்வேற நிக்குது ...பிறகு அடை வச்சுக் குஞ்சு பொரிக்குமெண்டு நான் கற்பனை பண்றன்.

அடி விசரி நீயும் உன்ர கோழிக்கனவும்....!

நீங்கள் பாருங்கோவன் ஒருநாளைக்கு எங்கட வீட்ல வெள்ளடிச் சாவல்ன்ர பமிலியே இருக்கும்.ஆசையா அடை வைக்க நான் ஒரு முட்டை கேக்கக்கூட உவள் சுமதி தரமாட்டன் எண்டவளெல்லே.

என்னவாலும் செய்து துலை. இங்க ஆராச்சும் படலை திறந்து வம்பு சண்டைக்கு வராம இருந்தாச் சரி.எப்பதான் நான் சொன்னதைக் கேட்டிருக்கிற நீ.நான் உன்னைக் கட்டி...உன்ர கொப்பருக்கு உதைக்கவேணும்.பாவம் வயசு போட்டுது எண்டுதான் பேசாமலிருக்கிறன்.இல்லாட்டி....

இல்லாட்டி இல்லாட்டி....கோழி பிடிக்கிறதுக்கும் அப்பருக்கும் ஏன் முடி போடுறியள் இப்ப...

அடி போடி கொப்பரை உதச்சு எதுக்கு.கள்ளக்கோழி அமத்திற
ஆக்கள்தானே நீங்கள்.....சரி சரி விடு !

இரண்டு மாசம் போனபிறகு....

ஏனப்பா ஆரெண்டாலும் தேடினவையே அந்தச் சிவப்பியை.சரியப்பா இண்டைக்குப் போய் அவள் சிவப்பியைக் கொண்டு வந்து விடுவமே.எதுக்கும் வேற கலர் பெயிண்ட் அடிச்சுக் கொண்டு வந்து விடுவமேப்பா.

நாசமாப் போக நீ.ஏன் அதைச் சாகடிக்கச் சொல்றியே.அதுக்குத்தானே அண்டைக்கே சொன்னனான் சட்டிக்க வைப்பமெண்டு.

ஏனப்பா பெயிண்ட் அடிச்சா என்ன.எங்கட புதுக்கோழியெண்டு
சொல்லலாமெல்லோ.உங்களுக்கு அறிவே இல்லையப்பா....

ஓமடி....ஓமடி உனக்கு நிறைஞ்சு வழியுது அறிவு.சும்மா கலர் அடிச்சா மழையில கழுவுப்பட்டுப் போகாதே.சரி கழுப்படாத பெயிண்ட் எண்டா கோழியிண்ட றெக்கை (இறகு) ஒட்டிக்கொள்ளுமெல்லே.

ஓம் எனக்கு விசர்தான்.எனக்கு யோசிக்க வரேல்லத்தானப்பா.சரி பின்னப் போய் கொண்டு வாங்கோ.அதை இப்ப அடையாளம் கண்டு பிடிக்க மாட்டினம்.அது வளந்திட்டுதப்பா.

கோழி கொண்டு வந்துவிட்ட கொஞ்ச நாளான பிறகு பிறகு....

இஞ்சாருங்கோப்பா....எங்கட சிவப்பியக் கவனிச்சீங்களே.உந்த வெள்ளடியன் சிவப்பிட்ட இங்க வருமெண்டு பாத்தா சிவப்பிய மெல்ல மெல்ல தன்ர வீட்டையெல்லே கொண்டு போய்ச் சேர்க்குது.ஒருக்கா அவையளிட்ட சொல்லி இஞ்சால கலைச்சுக்கொண்டு வாங்கோப்பா.நல்ல வடிவா வந்திட்டுது.நான் போய்க்கலைக்க என்னை உச்சுக் காட்டுது.இப்பிடியே அங்க பழகிட்டுது எண்டா அங்கயெல்லே முட்டை போடப்போகுது.நானும்
அடை வைக்கவெண்டு கனவு கண்டுகொண்டிருக்கிறன்.

ஓமடியப்பா நானும் கவனிச்சுக்கொண்டுதான் இருக்கிறன்.இப்பெல்லாம் அங்கதான் மினக்கெடுது எடுபட்டுப் போகப்போகுது.எவ்வளவு கஸ்டப்பட்டு சாப்பாடும் போட்டு வளத்துக்கொண்டு வாறம்.ஆனா ஒண்டு இந்தச் சாட்டில உன்ர கொம்மாவும் கொப்பரும் ஒரு கணக்கு ஒதுக்கிப் போட்டினம்.இருக்கட்டும் அவையள்.எனக்குச் செருப்பால குடுக்கவேணும்.என்னையும் கள்ளக்கோழி மாதிரியெல்லே அமுக்கிப் பிடிச்சனியள்.

ஓஓ...பெடிக்கும் கல்யாணம் செய்து குடுக்கப் போறம்.இப்பத்தான் உங்கட செருக்குக் கதை.வாயை மூடிக்கொண்டு கோழியைக் கலைச்சுக்கொண்டு வாருங்கோ முதல்ல.தம்பி அடுத்தமாசமளவில வாறனெண்டு சொன்னவனப்பா போன்ல.நான் சொல்ல மறந்திட்டன்.வந்தா இனி கொழும்புப் பக்கத்துக்கு விடாம இஞ்சனைக்க ஒரு வேலையப் பாத்துக்கொண்டு இருக்கச் சொல்லவேணும்.

எப்ப எடுத்தவன் தம்பி.எப்ப வாறானாம்.உது சரிவராது.இரு பிடிச்சுக்கொண்டு வாறன்.ஆக மிஞ்சிப்போச்சுதெண்டா தம்பி வந்து நிக்கேக்க கையைக் காலை முறிச்சுச் சட்டிக்கதான் வைக்கவேணும்.

இஞ்சப்பா கொதி வரப்பண்ணாதேங்கோ.சும்மா கறி...சட்டி எண்டுகொண்டிருக்காம போய்த் துரத்திக்கொண்டு வாங்கோ.

போய்க் கொஞ்ச நேரத்தில திரும்பி வாறார்....

இஞ்சாரப்பா....அங்க எங்க காணேல்ல சிவப்பியை.வெள்ளடி மட்டும்தான் நிக்குது.
வெங்காயமடி நீ...சொல்லச் சொல்லக் கேக்கேல்ல.அவளவை சட்டிக்க வச்சுப்போட்டாளவைபோல.இப்ப எனக்கும் இல்ல உனக்கும் இல்ல.....

என்னப்பா சொல்றியள்.நானும் 2-3 நாளாக் கவனிக்கேல்லத்தான் நானும்.கோதாரி போக அவளவை.வயிறு அவிஞ்சு கொள்ளையில போக.பாப்பம் இண்டைக்கு பொழுதுபட அடைய வருதோவெண்டு.

கோழி இரவாகியும் வரேல்ல மரத்தில அடைய. .....

அடுத்த நாள்...உந்தக் கோடாலி எங்கயப்பா.உந்த முருங்கை மரத்தை வெட்டிச் சரிக்கிறன்.பாவங்களெண்டுதான் விட்டு வச்சனான்.முழுக்கொப்பும் இஞ்சாலதான் சரிஞ்சு கிடக்கு.அவ்வளவு குப்பையும் நாங்கள் நித்தமும் கூட்டி அள்ளுறம்.அங்கனேக்க ஒண்டிரண்டு முருங்கக்காயைத் தானே நாங்கள் பிடுங்கிறம்.கீரையும் எப்பாலும் ஒடிச்சு எடுக்கிறம்.அவளவை எங்கட முழுக்கோழியையே திண்டு போட்டாளவையே.

சும்மா இரடி லூசி.....என்ன என்ன எங்கட கோழியோ....நல்ல பகிடிதான்.உந்த முருங்கை மரம் மாமரத்தால எங்களுக்கு எவ்வளவு லாபம்.இரவில கோழிகள் 2 அதிலதான் அடையுது.இரவோடஇரவா எவ்வளவு மாங்காயை பிடுங்கி வித்தனி.உதுகளை விட்டு வச்சிருக்கிறபடியால்தான் எங்கட 2 தென்னைமரத்தை விட்டு வச்சிருக்கிறாள் சுமதி.தேங்காய் அவைன்ர கிணத்துக்கையெல்லே அடிக்கடி விழுது.எத்தனை தரம் சொல்லிப்போட்டு விட்டு வச்சிருக்கிறாள்.
கோழியைக் காணேல்லயெண்ட கவலை எனக்கு மட்டும் இல்லையே.

பொறுங்கோ பொறுங்கோ நான் கண்டு பிடிக்கிறன் கள்ளரை.நாசம் விழ அவையளின்ர தலையில.நாளைக்கே போய் சாத்திரம் கேக்கிறன்.

மண்டைக்க சரக்கேதாலும் கிடக்கே உனக்கு.நல்லாப் போய்க் கேளு.எங்கப்பன் கொல்லைல இல்லயெண்டு சொல்ற மாதிரி கள்ளி நீதான் எண்டு சாத்திரி சொல்லும்.ஏனெண்டா கோழி எங்கடையில்லை.சும்மா கிடவடி.

இல்லையப்பா உவையளை விடப்படாது.கள்ளர்கூட்டம்.பாருங்கோவன் சரியாக் கண்டுபிடிச்சணெண்டா செய்வினை செய்து கையை அழுகப்பண்ணாட்டி நான் ...நான் இல்லை.சொல்லிப்போட்டன்.

எடி விசரி...எப்பிடியடி கண்டு பிடிப்ப.சும்மா புலம்பாதை.எங்களிட்ட தானா வந்த கோழிதானே.விடு.அவளவை கோழி இறக்கையைக்கூட குப்பையோட குப்பையா எரிச்சுக் கொளுத்தியிருப்பாளவை.அவையளை நான் வேற வழியால சரிப்படுத்துறன்.

உந்தக் கோழியின்ர யோசனைல வந்த கடிதத்தையும் மறந்திட்டன்.இந்தாப்பா தம்பியின்ர எழுத்துப்போல கிடக்கு.ஏன் போன் எடுக்காம கடிதம் போட்டிருக்கிறான்.

அதப்பா நான் அண்டைக்க்குக் கதைக்கேக்க இப்ப கிட்டடியில எடுத்த
போட்டோவொண்டு அனுப்பச் சொல்லிக் கேட்டனான்.அதாத்தான் இருக்கும்.இஞ்ச தாங்கோ.

அன்புள்ள அம்மாவுக்கு சுகம் சுகம்தானே.இன்னும் இரண்டு கிழமைல வாறன் உங்க.அம்மா அப்பா கொழும்பில இருந்து என்ன வாங்கிக்கொண்டு வரவேணும் நான்.சொல்லுங்கோ.கொண்டு வாறன். நானும் சாமான்கள் வாங்கி வச்சிருக்கிறன்.அப்பாவுக்கு ஒரு போனும்கூட.அம்மாவுக்கு கிரண்டரும் புது மொடல்ல.

அம்மா உங்களிட்ட நான் ஒண்டு சொல்லவேணும்.அம்மா நீங்கள் எனக்குக் கல்யாணம் பேசவெண்டு சொன்னியள்.நான் சொல்லப்போறதைக் கேட்டு கொஞ்சம் மனவருத்தம் உங்களுக்கு வரலாம்.அம்மா நான் இங்க ஒரு பிள்ளையக் காதலிக்கிறன் கொஞ்சக் காலமா.அவளைத்தான் கல்யாணம் செய்யவெண்டு சத்தியம் பண்ணிப்போட்டன்.நான் வரேக்க கூட்டிக்கொண்டு வாறன்.நல்ல வடிவாயிருப்பளம்மா.பழகிப் பாத்திங்களெண்டா உங்களுக்கும் பிடிக்கும் அவளை.திடீரெண்டு கூட்டிக்கொண்டு வந்தா உங்களுக்கு அதிர்ச்சியாப்போடும் எண்டுதான் இப்பவே சொல்றன்.ஒண்டுக்கும் யோசிக்காதேங்கோ.

சரியாப்போச்சு....தலையில இடி விழுகிறமாதிரி உவன் என்ன எழுதிருக்கிறான் எண்டு பாருங்கோப்பா.வீடு வாசல் நகை நட்டெண்டு நான் நல்ல சீதனத்தோட இஞ்ச கல்யாணம் பேசிக்கோண்டு தரகர்மாருக்கும் அள்ளிக்குடுத்துக்கொண்டு திரியிறன்.நாசமா போறன் எண்டு உந்தப் பெடி என்ன சொல்லுதெண்டு.

உதுக்குத்தான் சொன்னனான் கொழும்புப் பக்கம் அனுப்பாதயெண்டு.உனக்கு எல்லாத்திலயும் பேராசை.நல்ல சம்பளம் நல்ல வேலையெண்டு ஒற்றைக்காலில அவனோட ஒத்துப்பாடிக்கொண்டு அனுப்பின.அனுபவி.உதுக்கு நான் என்ன சொல்லக் கிடக்கு. எவளைக் கூட்டிக்கொண்டு வாறானோ.பாத்தியே நீ கள்ளக் கோழி அமத்திப் பிடிச்ச.எங்கட பெடியை யாரோ அமத்திப்போட்டாளவ.சரி கோழி துலைஞ்சமாதிரி திரும்பி எங்களிட்டயாவது வாறானே.அதுவே போதும் சந்தோஷம்.விடு.

அடுத்த பதினைஞ்சு நாள் போக...

தம்பி இண்டைகெல்லேப்பா வாறனெண்டவன்.சரி அவனுக்குப் பிடிச்சதாச் சமை.இப்ப என்ன அவன் அவளாரோ ஒருத்தியையும் கூட்டிக்கொண்டுவாறான்.கதைச்சுப் பாப்பம்.புலம்பாமச் சமை அவன் வந்திடுவான்.மெல்ல மெல்ல மாத்திப்போடலாம் அவனை.

சமையல் நடந்துகொண்டிக்கும்போதே ஒரு ஆட்டோ வந்து நிக்குது.....இஞ்சப்பா தம்பி வந்திட்டான் போல.இந்த அடுப்பை பாத்துக்கொளுங்கோ.சீலையச் சுத்துக்கொண்டு ஓடி வாறன்.சொன்னதைவிட நேரத்துக்கு வந்திடான்போல.வீட்டுக்குள்ள கூட்டிக்கொண்டு வாங்கோ.உங்க பக்கமெல்லாம் விடுப்புப் பாக்கும் சனம்.

ஆட்டோவிலிருந்து ஒரு வெள்ளைக்காரப் பெண்ணுடன் மகன் தன் ஒன்றரை வயதுக் குழந்தையோடு வந்து இறங்குகிறான்.வந்த மகனோடு பேசிச் சண்டை பிடிச்சுக்கொண்டிருக்கேக்க சிவப்பியும் 6 குஞ்சுகளோட வேலி நுழைஞ்சு வளவுக்குள்ள வந்துகொண்டிருக்குது.

ஏதோ என்னால.....இவ்வளவுதான் நகைச்சுவை முடியுது !

பின் தங்கிய சிறுமியிடமிருந்து.....

2011-08-04T22:45:00.000-07:00

மேசைமீது உருண்டோடும் பென்சிலை
"ஓடாமல் நில்" என அதட்டி நிறுத்தி
என்னுலகத்தைச் சரிசெய்தபின்
எனை அழைத்துக் கொண்டிருக்கும் குரலை
எதிர்கொண்டு தலை நிமிரும் தருணத்தில்
உங்களால் முன்வைக்கப் படுகின்ற
வினாக்களைச் செவியுற்று
வெகுவாகக் குழம்புகிறேன்
கரும்பலகையின் இருண்மைக்குள்
கண்ணெறிந்து தோற்கிறேன்
நான்,
பின்தங்கிவிட்ட சிறுமியாயிற்றே!

ஆசிரியரே..
உங்கள் உயர்மட்ட
அறிவு நிலைகளிலிருந்து
கீழிறங்கி வந்து
எனது இருக்கைதனில் அமருங்கள்
தங்களின் தேர்ச்சி மிகுந்த சொற்களை
தூர எறிந்துவிட்டுத்
திக்கித் திணறுகின்ற குரலொன்றினை
வழிகூட்டிச் செல்லுங்கள்
வளராப் பிள்ளை நான்

வகுப்பறையினுள்
வந்து விழுந்த நட்சத்திரங்கள்
உங்களைச் சூழவே இருப்பதனால்
இருளினுள் அந்தரிக்கும் என்னுலகில்
வீழ்வதேயில்லை
உம் கிரணங்கள்

எனது குறைபாடுகளை நீங்கள்
முன்வைக்கும் வேளை
தூக்கிவிடும் கரமொன்றையிழந்து
வீழ்ந்த கிணற்றினுள்ளேயே தத்தளிக்கிறேன்
ஏறமுனைகையில்
படிவரிசைக் கற்களோடு சரிந்து வீழ்வதுகண்டு
எனைச் சூழும் ஏளனச் சிரிப்பொலிகளைப்
புறந்தள்ளிவிட்டு
எதையுமினிச் சாதிக்க முடியாதெனப்
பற்றியிருக்கும் புத்தகங்களைக் கைநழுவ விடுகிறேன்

நான் என்ன செய்ய வேண்டுமென்றோ
எப்படி உருவாக வேண்டுமென்றோ
அல்லது
உங்களைச் சுற்றிவரும்
ஒரு பிரகாசமான தாரகையாக
மாறுவதெவ்விதமென்றோ தெரியவே இல்லை

கற்றுத் தாருங்களெனக்கு

கொம்புகளும் விசிறிகளுமாகப்
பயங்காட்டுகின்ற சொற்களுக்கும்
பெருக்கலும் வகுத்தலுமாக
இறுக்கமான வாய்ப்பாடுகளுக்குள்
வீற்றிருந்தவாறு
தீராச் சிக்கல் தரும்
எண்களுக்கும் மத்தியில்
முடங்கிக் கிடக்கிறதென்னுலகம்

எனக்கான கெளரவத்தையும்
என் விழிகளுக்கான ஒளியையும்
கண்டடைந்து கொள்ளவே
ஒவ்வொரு காலையிலும் வருகிறேன்
எனினும்
முதுகின் பின்னால் கிடந்த இருளை
என் முன்னே நடக்கவிட்டுப்
பயனேதுமற்ற
பளுமிகுந்த பொதியொன்றைச் சுமந்தவாறு
நிமிர முடியாப் பாதைகளினூடாகத்
தினந்தோறும் திரும்பிச் செல்கிறேன்

நீங்களும் ஒரு தேரோட்டி தான்
விபத்தின்றிக் கழிந்ததில்லை ஒருநாளும்
ஆனால்
மீள மீளக் காயப்படுவதெல்லாம் நான்தானே?

என்மீது குற்றப் பத்திரிகை வாசித்து
தினமும் தண்டனை வழங்கும்
சிறைக்கூடமே எனது வகுப்பறையெனின்
மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள்
எப்போது மாறப்போகிறீர்கள் -
நீங்களும் ஒரு ஆசிரியராக ?

ஃபஹீமாஜஹான்
2011.02.21

தமிழ்படு திரவியம்!

2011-07-20T10:46:00.000-07:00

பாரீரே! பாரீரே!
இவளைப்
பாரீரோ? பாரீரோ?

ஏழை இவள் இன்னும்

ஏழை ஆயினளே!

ஆயின் என்?

கோழை ஆயினள் அல்லள்!

ஈழமணித் திருநாட்டின்

வளங்களில் ஒன்றென

ஆயினளே!

ஊழ்வினையாய்

உருக்குலைத்த,

எறிகணையின்

வெறித்தனத்தில்;

வாழவேண்டிய தன்

இளந்தாரிப் பிள்ளைகளை,

வாழவந்த மருமக்களை

இழந்தனளே!

ஏழை இவள் இன்னும்

ஏழை ஆயினளே!

ஆயின் என்?

கோழை ஆயினள் அல்லள்!

ஈழமணித் திருநாட்டின்

வளங்களில் ஒன்றென

ஆயினளே!

மிஞ்சி உள்ள

பிஞ்சுகளைப் பேரக்

குஞ்சுகளைத் தன்

மூச்சுள்ள வரை வளர்க்கும்

முடிவுடையாள்! மன

ஓர்மமுடையாள்! இம்

முதியாள்!

ஈழமணித் திருநாட்டின்

வளங்களில் ஒன்றென

ஆயினளே!

ஏலாத வயதினிலும்

இளைய சந்ததியைத்

தழைக்க வைக்குந்

திடமுடையாள்! இப்

புதியாள்!

ஈழமணித் திருநாட்டின்

வளங்களில் ஒன்றென

ஆயினளே!

அளத்தில் மீன்பிடிக்க

அலைகடலில் சவாரி செய்ய,

உயிர்ப்பிழைப்புக்கும்,

வயிற்றுப்பிழைப்புக்கும்,

வழிகாட்டிப் பேரமக்களுக்கு

உளத்திலே உரமூட்டிடும் திட

மதியாள்!

ஈழமணித் திருநாட்டின்

வளங்களில் ஒன்றென

ஆயினளே!

கடல்படு திரவியந் தேடுமிவள்,

கொடும்போர்படு திரவியம்

அல்லளோ? தன்

குலம்படு திரவியங்களைக்

குவலயத்தில்,

வாழ வைப்பள்! தானும்

வாழுவள்!

கொஞ்சும் தமிழ்பாடி, ஒரு

கோடி நூற்றாண்டு! இந்தத்

தமிழ்படு திரவியம்! இவள் ,

தமிழ்பாடுந் திரவியம்!

ஆக்கம்: நடராசா குணபாலன்

ஊரில் இருந்து ஒரு கடிதம்

2011-07-12T04:15:00.000-07:00

நேற்றய தினம் ’வானவில்’ என்ற அவுஸ்திரேலியக் கவிஞர்களின் கவிதைத் தொகுப்பு ஒன்றை வாசிக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியது.அதில் இருந்த ஒரு கவிதை ஒரு கால கட்டத்து யாழ்ப்பாணத்து வாழ்வு முறையைக் கடித உத்தியில் சுவை படச் சொல்கிறது.

ஈழத்து முற்றத்துக்கு அது பொருத்தமாக இருக்கும் என்று கருதி அதனை இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.

எந்தன் தேசத்தின் குரல் - எழுதியவர்;தெய்வீகன்

அன்புள்ள
நண்பனுக்கு,

குளிர்நாட்டில் இருந்து நீயனுப்பிய
துண்டு மடல் கிடைத்தது.
மகிழ்ச்சி.
நீ தமிழை மறக்காததையும் நினைத்து.

ஊர் புதினம் கேட்டு எழுதியிருந்தாய்.

பேச்சுவார்த்தை போலவே இங்கு
எதுவுமே நடக்கவில்லை

கொந்தல் மாங்காய் பிடுங்க நாங்கள்
கொக்கத்தடி களவெடுத்த
குமரேசன் பேர்த்தி பிரியாவுக்கு
போன வாரம் கலியாணம்.
கை நிறையக் காசோடு
பறந்து வந்த கனடாக் கணவான்
கொத்திக் கொண்டு போனான்.

வாசிக சாலை‘அமைச்சரவையில்’மாற்றம்
தண்ணீர்ப்ப்பந்தல் போட்ட காசில்
தண்ணி காட்டிப் போட்டர் எண்டு
பேரம்பலத்தாரைத் தூக்கியாச்சு

உனக்காக உன்னுடன் சேர்ந்து
நானும் கலைச்சுத் திரிந்த
பர்வதம் மகள் மைதிலி
இன்னும் காத்திருக்கிறாள்
றெஜீஸ்டர் பண்ணீட்டுப் போன
ஜேர்மன் மாப்பிள்ளை பார்த்து

தூக்குக் காவடியில் தொங்கும் போது
றோட்டோரம் நின்று சிரித்து
சிக்னல் கொடுத்த கலாவையே
எங்கட’புட்போல்’ கண்ணன்
கடைசியில கை பிடிச்சிட்டான்

கனகற்ற வளவுக்கு
சுத்து மதில் அடிச்சதால
எங்கட கிறிக்கெற் கோஷ்டி இப்ப
பள்ளிக்கூட வளவுக்கு
இடம்பெயர்ந்திட்டுது.

வழமை போலவே
வள்ளியரிண்ட வளவு
பங்குப்புளி உலுப்பும் போது
இம்முறையும் நல்ல சண்டை
ஊர் கூடி வேடிக்கை
இரண்டு பேரையும் பொலிஸ்
தூக்கிப் போச்சுது

நாங்கள் ஊமைக் கொட்டையால
எறிஞ்சு கால் முறிச்ச
கிடா மறி எல்லாத்தையும் வித்திட்டு
வடிவக்கான்ர வளவு வாங்கினதோட
இரண்டு மாட்டையும் வாங்கி விட்டிருக்கிறார்
குமார லிங்கத்தார்.

இறைப்புக்கு இஞ்சின் விட்டு
பிழைப்பு நடத்திக் கொண்டிருந்த தருமர்
மறைப்புக்கு மதில் கட்டிற அளவுக்கு
ரெண்டு பெடியளையும் சுவிஸுக்கு அனுப்பீட்டார்

முந்திப் பார்த்தா
மூஞ்சியைத் திருப்பிற பத்மா
இப்ப சாதுவா சிரிச்சிட்டுப் போகுது
புருசனோடு போகும் போது.

வேலியே பத்தி விடுமளவுக்கு
வேகிற வெய்யில்
வேறெ என்ன சொல்ல?

அலாரம் வைத்தெழும்பும்
அவதியான நாடெண்டாலும்
அடிக்கடி கடிதம் போடு
நீ வந்து போன சந்தோசம் வருமெனக்கு.

இப்படிக்கு,
இன்னும் இங்குள்ளவன்.

(நன்றி: வானவில்;தொகுப்பாசிரியர்.லெ.முருகபூபதி;அவுஸ்திரேலிய கலை இலக்கியச் சங்கம்;2007 ஜனவரி)

(கிராமத்துக்குத் திரும்பும் ஒருவன் தன் கிராமத்தை அண்டியவுடன் காணும் ஒவ்வொன்றையும் பார்த்து ஆற்றங்கர மரமே! அரச மர நிழலே...என்று பாடும் பாடலில் வரும் ஒரு கிராமத்து வாஞ்சையினை ஒத்ததாக இந்தக் கவிதை யாழ்ப்பாணத் தமிழில் கிட்டத்தட்ட போரின் ஆரம்பகாலத்து இளைஞரது வாழ்வியலை சொல்வதைப் போல அமைந்திருக்கிறது.)

சொல் விளக்கம்;பாரதத்துத் தமிழர்களுக்காக!

கொந்தல்: கிளி கோதிய,மரத்தில் இருக்கும் மாங்கனி.

கொக்கத்தடி:கூரான வளைந்த கத்தியுடன் கூடிய மிக நீண்ட தடி.(உயரத்தில் இருக்கும் கனிகளையோ குழைகளையோ வெட்ட இது பயன் படும்) அநேகமாக யாழ்ப்பாணத்து எல்லா வீட்டு வளவுகளிலும் இது இருக்கும்.

வாசிக சாலை: யாழ்ப்பாணத்து ஒவ்வொரு கிராமத்தின் மத்தியிலும் இது இருக்கும்.வாசிக்கும் சாலை; அதனால் வாசிப்பதற்குரிய பத்திரிகைகள்... போன்றன இருக்கும்.இளைஞர்கள் மாலையில் கூடி ஊர்வம்பு,அரசியல்..என்று பலவற்றையும் பேசும் இடமும் கூட.சமூக,கிராம முன்னேற்றம் கருதி அதற்கு தலைவர்,செயலாளர் என்றெல்லாம் ஆட்கள் இருப்பர்.’அமைச்சரவை’ என்று கவிதை குறிப்பிடுவது அந்த நிவாகத்தினரையே.

தண்ணீர்ப் பந்தல்: கோயில் திருவிழாக்காலங்கலில் பாதசாரிகள்,பக்தர்களுக்குப் பந்தல் போட்டு குளிர் பானங்கள்,மோர், தேசிக்காய் கரைசல் என்பன கொடுக்கும் இடம்.பாதசாரிகளுக்கு அது நிழலுமாகும்.

தண்ணி காட்டுதல்: ஏமாற்றுதல்

தூக்கியாச்சு: வெளியேற்றப்பட்டு விட்டார்.

வளவு: காணி

பங்குப் புளி உலுப்புதல்: புளிய மரத்தில் பங்கு போட்டு புளியம்பழம் பெற்றுக் கொள்ளுதல் ஒரு யாழ்.மரபு.அதில் சண்டைகளும் சாதாரணம்.ஒருவர் மரத்தில் ஏறி மரத்தை உலுப்பப் பழங்கள் கொட்டுண்ணும்.துணி அல்லது பாய் விரித்து அவற்றை எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

பொலிஸ் தூக்கிப் போச்சுது: இந்த இடத்தில் பொலிஸ் கொண்டு போய் விட்டார்கள் என்ற அர்த்தத்தில் வரும்.

ஊமைக் கொட்டை: ஊமல் கொட்டை என்பதன் மருபு. இது காய்ந்த பனங்கொட்டையைக் குறிக்கும்.

கிடா:மறி: ஆண் ஆடு,மற்றும் பெண் ஆடு

இறைப்புக்கு எஞ்சின் விட்டு: யாழ்ப்பாணம் ஆறுகள் அற்ற வரண்ட செம்மண் பூமி. அங்கு கிணறுகள் வழியாகவே பாசனம் செய்யப் படுவது வளமை.சில ஏழை விவசாயிகளிடம் தண்ணீர் இறைக்கும் இயந்திரம் இருப்பதில்லை. அதனை வாடகைக்கு அவர்கள் பெற்றுக் கொள்வார்கள்.அதனைக் குறிப்பது இது.

பிழைப்பு: வருமானம்

முந்தி: முன்னர்

சாதுவா: கொஞ்சமாக

(இளைஞர்களிடையே இழையாக ஓடும் ஒரு நட்பின் அன்னியோன்னியம் அவற்றில் தொனிப்பது இக் கவிதையின் சிறப்பு.இப்போது மறைந்து போன ஒரு பண்பாட்டின் மிருதுவானதோர் இழையும் கூட.)

வெள்ளாப்பும், விடியலும்.....

2011-07-02T13:39:00.000-07:00

எடியேய் என்ரை மோனை!

என்னெடி பிள்ளை இந்தக் கோலம்?

ஏனெடி மோனை இந்தக் கேவலம்?

கண் நிறைஞ்சு நீ

வாழ வேணுமெண்டு தானே
காதல் எண்டு காட்டினவனைக்

கலியாணம் கட்டி வைச்சநான் நான்?
ஆனா இப்பிடியோ... நீ...,
கண் நிறைஞ்சு...?

காணுமடி! இந்தக்

கிலிசை கெட்ட சீவியம்.

இப்பிடி

ஓராறு கண்ணீர்

கண்ணாலை வடிய,

கண்டல் அடிகாயம்

மேலிலை பதிய,

வெக்கம், வேதினையிலை

மனசும் ஒடிய,

என்ரை பிள்ளை நீ படுற

வாழ்மானத்தை

கண் நிறையக் கண்டிட்டனடி!

காணுமடி மோனை எனக்கு இது.

இந்தச் சென்மம் நான் எடுத்ததுக்கு!

எத்தினை நாள் கூத்து உது?
ஏனிதைப் பொத்தி மூடினாய்?
எங்களட்டையும் மறைச்சாய்?
அதென்ன அடி வாங்கி நிற்கிறாய்?

அது கிடக்க...,
உன்னட்டை ஒரு கேள்வி :

எப்பெண்டாலும் உன்னைத்

தப்பித் தவறித் தொட்டு
அடிச்சிருப்பமே உன்ரை

அப்பனும் ஆத்தையும்?

கூடப் பிறந்தவை

கோவத்திலை ஒருக்கால் தன்னும்
தட்டி இருப்பினமே?

குட்டி இருப்பினமே

எங்கடை வீட்டிலை;
சீதேவி, செல்வவதி எண்டு
செல்லம் பொழிஞ்சு கொண்டாடி

இருந்த உன்னை...; வடுவா!

இவனொருத்தன் வருத்திறதோ?

வெப்பிசாரமாய்க் கிடக்கடி.

பிரியன் எண்டு சொல்லி ஒரு

பேயன் வந்து என்ரை

அருமந்த பிள்ளை உன்னை

அடிப்பனோ? உன்ரை

அப்பன் எண்டு நானும் அதை

பார்த்துக் கொண்டிருப்பனோ?

கட்டிக் குடுத்திட்டால் என்ன?;

சீட்டு எழுதிக் குடுத்திட்டனே?,

அடிமை எண்டு?... ,

அடிச்சு ஆய்க்கினை பண்ண?

இரங்காதை!,
இவன் தரவழிக்கு .
இறங்காதை!,
உன்ரை மதிப்பை விட்டு.
இரத்தம்,நரம்பு,தசையாலான;
மனிசப்பிறவி பிழை விடுந்தானே?
மன்னிச்சு மறந்து வாழ்ந்தால்
மணவாழ்க்கை நிலைக்கும்
எண்டால்... எப்பிடி?எப்பிடி?
ஊருலகம் பார்த்தது பாதி
பாராதது பாதியாய்;
கோவம் கொதி வாற நேரம்
அவர் கைநீட்டுவராம்;
பாவப் பட்ட சென்மம் நீ
வாங்கித் தெளிவியாம்.
தேவையே இந்தத்
தரங் கெட்ட சீவியம்?

கட்டினவனை விட்டிட்டுவந்தால்

பொட்டுக்கேடாய் போயிடும் எண்ட

வீணான வறட்டுக் கவுரவம் விடு!

கண்ணகியின்ரை தங்கச்சியாய்

கணவனே கண்கண்ட தெய்வம் எண்ட

விண்ணாணம் விழல் ஞாயம்

உண்ணாணை உனக்கது வேண்டாமடி!

கல்லானாலும் கணவன்

புல்லானாலும் பிரியன் எண்டு

பேய்க்கதை பழங்கதை பறையாதை !
மூலைக்கை முடங்காதை!

ஓராறு கண்ணீர் வடிக்காதை!

முகத்தைத் துடை!
ஒழும்பி வெளியாலை வா!

தாலி வேலி எண்ட
தடக்கி விழுத்திற கதை வேண்டாம்!
வேலியே பயிரை மேயுமெண்டால்?
வெட்டியெறி தாலியை!

தனக்குச் சமமாய்த்

தாரத்தை மதிக்கத் தெரியாத
தரம் கெட்டவனை
ஆதாரம் உன்ரை வாழ்க்கைக்கு
எண்டு கிடக்காதை.
தன்மரியாதையை கெடுக்காதை.
சங்கடப் படாதை!

உந்த எளியவன்ரை

சங்காத்தம் உதவாது!

பிரியன் எண்டு

வந்து வாய்ச்சவன்
உரிமை கொண்டு
தன்தன் பெண்டிலை

வந்து கைதொட்டால்,

வாரப்பாடோடை எல்லே
வந்து தொட வேணும் ?

ஆத்திரத்தோடை
அடிக்கிறதுக்கென்ன
ஆடோ? மாடோ? தன்னைப்
பெத்து வளர்த்தவையிட்டை
பாத்துப் பழகினவனே?
அதுக்கு அவன் வேறை
ஆளைப் பாக்கட்டு.

உது சரிப்பட்டு வரா.

பொம்பிளைக்கு கைவைக்கிறது,

ஆம்பிளைக்கு வீரமில்லை.

பெண்டில் எண்டு வந்தவளை

பட்சம் இல்லாமல், மதிக்காமல்
பாடு படுத்திறவனை உந்த

மோட்டுச் சென்மத்தை
விட்டெறி உன்ரை மனசை விட்டு!

படிச்ச படிப்பு உன்னை

அடி ஆய்க்கினைக்குப்

படிஞ்சு போகச் சொல்லிச்சே?
மடிசுமந்து பெத்ததாய் உன்னை
மனியன்காறன் செய்யிற கொடுமைக்கு
மடங்கிப் போகச் சொன்னவவே?
படிஞ்சு போ! பாசத்துக்கு,பண்புக்கு.
மடங்கிப்போ! மதிப்புத் தாற மனசுக்கு.

கொப்பன் நான் கோத்தைக்கு
எப்பெண்டாலும் அடிச்சநானே?உன்ரை
பேரன்மார் கூடஒருநாளும் தங்கடை
பெண்டில்மாருக்கு கைவைச்சதில்லை.
அங்கினை சொந்தநாட்டிலை கூட
எங்கடை வமிசத்திலை
எவனுமே மனிசியை வதைச்சதில்லை.
பெண்ணுரிமையைப் பாடமாய்
படிப்பிலையும் சேர்க்கிற
இங்கினை நீ பிறந்து வளந்து
எங்கை? எப்பிடி? இந்த
கோதாரியிலை போற
கொள்கைகளை பிடிச்சநீ நீ?

திரைப்படமும்,திரைநாடகமும்
உரைச்சு வைச்ச பாடமோ உது?
மடச்சி உதெல்லாம்
படங்காட்டுற யாவாரியளின்ரை
மோட்டுத் தனமெடி.
கூட்டிக்குறைச்சு கூத்துக்காக
போட்டுக்காட்டுற படமெடி!

ஒரு அம்பது அறுவது சனம்

ஒருமிச்சு கால்கையாட்டி

ஒரே மாதிரி குண்டியாட்டி,

எங்கத்தைக் கோயிலிலை

கூத்து ஆடுது? கும்மி அடிக்குது?
ஆள், இடம் பாராமல்

மெய்மெய்யாக

ஆர் ஆடிப் பாடுகினம் காதல் வந்தால்?

உந்தப் பொய்நடப்பு எல்லாம்

உதவாது வாழ்க்கைக்கு.

விரும்பி நீயாகப் பிடிச்ச
மாப்பிளையை
விட்டிட்டு வந்தால்
வில்லங்கமாய் ஊருலகம்
நாக்குவளைக்கும் எண்டு
நாணப் படாதை!
கனக்கக் கதைக்கும் எண்டு
கவலைப் படாதை!
உதுக்கெல்லாம் பயந்து
ஊமையாய்க் கிடக்காதை!

உனக்கு முதலிலை நன்மை செய்!

ஊருலகம் பேந்து நன்மை சொல்லும்!

படிச்சநீ நீ எல்லே?

பெருமையோடை

தனிச்சு நிண்டு

தரத்தோடை
வாழ்ந்து காட்டு! மன
உரத்தோடை ஓர்மத்தோடை
சீராகச் சீவிச்சுக் காட்டு!
அடிச்சவனை விட்டிட்டு
வாணை ஆச்சி!
படிச்ச படிப்புனக்குப்
படியளக்கும்!
கிடைச்ச வேலையுனக்கு
கைகுடுக்கும்!
அப்பன் எண்டு என்னிலை கூட  நீ;
தங்கி வாழத் தேவையில்லை!
துணிஞ்சு வாடா!,
என்ரை ராசாத்தி!-கண்ணீரைத்
துடைச்சிட்டு  வாடா!,
என்ரை பொன்னுக்கண்டு!
அப்பன் நான் உன்னை ஆதரிக்க
எப்பவும் ஆயித்தம்.

வாய்க்குமடா  என்ரை வண்ணமயில்!
உனக்கொரு நல்ல வாழ்க்கை!
வந்தமையுமடா என்ரை தங்கக்கிளி!,
நல்லதொரு எதிர்காலம்!
தேய்பிறையும் திரும்பாதோ?
தேன் நிலவைப் பொழியாதோ?
மற்றவைக்குக் கெடுதியைக்,

கனவிலையும்
உன்னாத உன்ரை நல்ல

மனசு மாதிரி நல்லது நடக்கும்.
தன்மானம் தாண்டு போகாமல்
தலை நிமிர்ந்து வாழு நீ!

பிறத்திச் சனமும்

பெருமையோடை நிமிர்ந்து பார்க்க

பளிச்செண்டு வழி காட்டுற
வெளிச்சமாய் இரு!
வெள்ளாப்பும், விடியலும்,
எல்லாமே உன்ரை கையிலைதான்!

சொல்விளக்கம்

மோனை,மேனை > மகனே
மகளையும், பெண்பிள்ளைகளையும் அன்பு மிகுதியில் மகனே என்பது சங்ககாலத்தும் நிலவிய வழக்கம். வாடா,போடா என்று செல்லம்பொழிவதும்
அப்படித்தான்.அதுபோல எடி, வாடி, போடி என்று ஆண்பிள்ளைகளைச் சொல்வதும்.

கிலிசை கெட்ட >கிரிசை கெட்ட- கிரியை கெட்ட =செய்கை கெட்ட-மானம் கெட்ட

ஓராறு கண்ணீர்-ஆறு போல வழியும் கண்ணீர்

கண்டல் அடிகாயம்- கன்றிய அடிகாயம்

வாழ்மானம்- அவமானம்

சென்மம்-பிறவி
உன்னட்டை-உன்னிடத்தே

கூடப்பிறந்தவை<கூடப்பிறந்தோர்
பெத்து வளர்த்தவையிட்டை<பெற்று வளர்த்தவர்களிடம்
செல்லம் பொழிஞ்சு< செல்லம் பொழிந்து- செல்லம் கொடுத்து

தன்னும்<தானும்

வெப்பிசாரம்>வெவ்விசாரம்-கடுந்துன்பம்

பிரியன்>புரியன்>புருசன்-கணவன்
மனியன்காறன்<மனுசன்காரன் -புருசன்

பெண்டில்=பெண்டு+இல்-மனையாள்

மனிசி-மனைவி

கட்டிக் குடுத்தல்-கலியாணம் செய்து கொடுத்தல்

பேயன்-மூளை கெட்டவன்

தரவழி-வகை

கைநீட்டுதல்,கைவைத்தல்-அடித்தல்

வாங்கித் தெளிதல்- அடி வாங்குதல்

பொட்டுக்கேடு- வெட்கக்கேடு
எளியவன்< இழியவன்< இழிந்தவன்

சங்காத்தம்-தொடர்பு

வாரப்பாடு-அன்பு

பட்சம்-அன்பு

மோட்டுச் சென்மம்- மூடப் பிறவி

கொப்பன்<உங்கப்பன்<உங்கள் அப்பன் -உங்கள் தகப்பன்

கோத்தை<உங்காத்தை<உங்கள் ஆத்தை -உங்கள் தாய்

எப்பெண்டாலும்<எப்ப என்றாலும்

விண்ணாணம்<விஞ்ஞானம்-பேரறிவு

உண்ணானை<உன்னாணை

விழல் - வீண்

ஞாயம்- நியாயம்

பேய்க்கதை- மூளைகெட்ட கதை
பறையாதை<பறையாதே,-சொல்லாதே
மூலைக்கை< மூலைக்குள்
ஒழும்பி<எழும்பி

அங்கினை <அங்ஙனம்=அவ்விடத்தே

இங்கினை<இங்ஙனம்=இவ்விடத்தே

எங்கத்தை<எங்குத்தை< எங்குத்த< எங்குற்ற=எங்கு+உற்ற=எங்கு அமைந்த

கோதாரி- epidemic

உரைச்ச< உரைத்த-மனதில் படியும்படி சொன்ன

யாவாரி<வியாபாரி

மெய்மெய்யாக  -உண்மையாகவே
நாக்கு வளைத்தல்- வம்பு பேசுதல்
பேந்து<பெயர்ந்து(பெயர்ந்தும் அவனுக்கே பிச்சி ஆனாள்>தேவாரம்), பிறகு,பின்பு
படிச்சநீ < படித்தநீ -கல்வியறிவு பெற்றநீ
ஓர்மம்-உறுதி
எடேய்!எடியேய்! என்பது இளையவர்களை விளிக்கும் சொல்.
எணேய்! என்பது  முதியவர்களையும்;
அன்பு மிகுதியில் இளையவர்களையும்   விளிக்கும் சொல்.
வாணை=வா+எணேய்

பொன்னுக்கண்டு< பொன்னுக்கன்று-பொன்கன்று

உன்னாத- நினைக்காத
தாண்டு<தாழ்ந்து, அமிழ்ந்து
பிறத்திச் சனம்<புறத்திச் சனம்- உறவினர் அல்லாதாவர்
வெள்ளாப்பு-அதிகாலை

ஒரு உள்வீட்டுச் சங்கதி

2011-06-13T22:34:00.000-07:00

இதோ நுப்பத்திரண்டு ஆண்டுகளின் முன்னே வீரகேசரி வாரவெளியீட்டில் வெளிவந்த நாலு கவிதைகள். நாலு கவிதைகளும் நாலு வெவ்வேறு கவிஞர்களால் எழுதப் பட்டவை. இரண்டு மாச கால இடைவெளியில் தொடர்கதை போல வெளிவந்தவை. வாசித்து மகிழுங்கள்.

புதிய காரோடு வருவேன்>பொறுத்திருங்கள்!

ஆக்கம்:செ. குணரத்தினம்
வீரகேசரி 09.09.79

மதிப்புள்ள எனதருமை

மாமாவே!

தங்களது

இனிப்பான கடிதம் கண்டேன்..

என்றாலும் எந்தனற்கு

இனிமேலும் முத்திரைகள்

ஒட்டாமல் அஞ்சல் ஒன்றும்

அனுப்பாதீர்! அனுப்பிவைத்தால்

அதைஎடுக்க முடியாது.

புனிதாவின் வயதுகூடிப்

போகுதென்றும், அவளுக்கென்மேல்

பிரியமென்றும், பேத்தியொன்றைப்

பார்க்க மாமி ஆசைகொண்டு

உருகுகின்றாள் என்றும் சொன்னீர்!

இவர்களது ஆசைகளை

நிறைவேற்றி வைப்பேன்! இன்னும்

நாலாண்டு பொறுத்திருங்கள்.

கையிலே பணமில்லாமல்

கலியாணம் முடித்தால் வாழ்க்கை

மையிருளாய் மாறுமென்று

மாமா! நான் எண்ணுவதால்,

வையமே போற்றி வாழ்த்த

வெளிநாடு போயுழைத்து

தையலவள் புனிதாவை நான்

தப்பாமல் மணமுடிப்பேன்!

வடக்கு நாட்டான் மாப்பிள்ளையாய்

வருவா னென்று சாதகத்தில்

குருக்கள் சொல்லி இருப்பதாலே,

கவலையின்றிச் சிலவருடம்

பொறுத்திருங்கள்! என்னுடைய

புதியகாரைக் கொண்டுவந்து

மருமகன் நான் ஊரறிய

மணவறையில் வீற்றிருப்பேன்!

ஏங்க வைக்கலாமோ?
ஆக்கம்: மு. சடாட்சரன்
வீரகேசரி 23.09.79

என் ஆசை மருமகனே!

நீ வரைந்த அஞ்சல்,

இருமுறை நான் படித்தவுடன் எழுதுகின்றேன். உன்றன்,

பொன்னான கையொப்பம் இல்லாத கடிதம்

போடுகின்ற பழக்கத்தை விட்டுவிடும்! இனிமேல்.

முன்வரைந்த கடிதத்தில் முத்திரை நான் ஒட்டி

முச்சந்திப் பெட்டியிலே போட்டுவிட்டதுண்மை.

இன்று "உணவு முத்திரை"தான் ஒரே பேச்சே!

என்பதனால் தபாற்காரர் கையாடிடாரோ?....

நாலாண்டு பொறுத்திருக்கக் கூறுகிறாய் தம்பி!

நாலாண்டில் எவ்வளவோ நடந்துவிடல் கூடும்.

கோலோச்சும் மன்னவர்கள் குலைந்துவிடுவார்கள்.

கொடும்புயலும், பெருமழையும் அழித்துவிட நேரும்.

ஏலாமையால் மனைவி வாட்டிலிருக் கின்றாள்.

ஏங்கியவள் அழுவதனைப் பார்க்கமுடி யாது.

காலையெழுஞ் சூரியன்போலக் கன்னியெழி லோடு,

காத்திருக்கும் நங்கையைநீ ஏங்கவைக் கலாமோ?

வேலையொன்றுக் காகவேநீ வெளிநாடு போனால்,

வேல்சொடும், காரோடும் வருவேனென் கின்றாய்.

கூலிகளாய் ஹொட்டல்களில் கோப்பைவெளி யாக்கிக்

கொண்டுவரும் பணங்காசை யார்விரும்பு வார்கள்?

ஏழைகளாய் வாழ்ந்தாலும் இழிதொழிலைச் செய்யோம்.

எவருக்கும் அடிபணியோம்! எங்களுயிர் மானம்

போலிகளாய் வாழ்வதிலோர் புண்ணியமும் இல்லை.

பொழுதுகளை வீணாக்கிப் புழுங்குவதும் தொல்லை.

நல்லிளைஞர் எல்லாரும் வெளிநாடு சென்றால்

நாம்பிறந்த பொன்னாடு நலிவடைந்து போகும்!

வல்லமையும், நல்லறிவும் வெளியேறி விட்டால்

வளமெல்லாம் வீணாகி வரண்டுவிடும் ஈழம்.

கல்வியறி வுள்ளவன்நீ காலம்வீ ணாகக்

கருதுவதோ? நம்நாடு கமத்தொழிலில் ஓங்கும்!

பொல்லாத ஆசைவழிப் போயுலை கின்ற

'பூர்சுவா' ப்பேய் மனப்பான்மைபூண் டிருக்கவேண் டாம்.

கையிலொரு காசுமில்லை என்கின்றாய் தம்பி!

காற்சட்டை சேட்டோடு சைக்கிளிலும் ஏறி

ஓயயாரமாய்ப் பவனி போகின் றீராமே?

ஒவ்வொரு நாளும்சினிமா பார்க்கின் றீராமே?
மெய்யாகக் கூறுகின்றேன் மினைக்கேடுதல் விட்டு
மேல்நாட்டு மோகமதும் தீரமுயல் வாய்நீ!
கையைக்காலை வருத்தி உழைப்பாயெம் போலே!
கவலையிலை.

                                      நலம் வேண்டும்,
                                      மாமா
                                      குழந்தைவேல்

மாமாவின் மகளுக்கு மடலொன்று வருகின்றது.
ஆக்கம்: குரு-இன்பம்
வீரகேசரி 07 .10 .79

அன்புநிறை மச்சாளுக்கு,
                                                          ஆசை அத்தான் எழுதுவது;
தலைக்குமேல் வெள்ளம் தடம்புரண் டோடும்போது
கலைபேசி யுன்னைக் களிப்பூட்ட வரவில்லை.
மாமாவும் அண்ணரும் மடல்போட்டுப் பேசுகிறார்,
மங்கையுனை அண்ணனுக்கு மணம்முடிக்க என்று.
இத்தனைக்கும் நம்கதையை ஏன்தான் மறைத்தாயோ?
இறுதியிலே சொல்லலாம் என்றிருக் கின்றாயோ?

தீப்பள்ளையக் கோவில் வனவாசத் திருவிழாவில்
கற்பூரச்சட்டி ஏந்திக் கன்னிநீ போகையிலே,
காவடியெடுத்து நானுந் தாளத்தோ டாடிவந்தேன்!
உருவேறிச் சாமி உக்கிரமாய் ஆடுதென்றார்!
உனைப்பார்த்ததால் அல்லோ அவ்வாட்டம் நான்போட்டேன்.
உண்மையில் யாரறிவார் உனையன்றி என் நடிப்பை?

கொம்மா முறுக்கிவிடக் கொப்பாநின் றாடுகிறார்.
மாமிக்கு என்னோடு மருந்துக்கும் விருப்பமில்லை.
முட்டாள், மடையன் என்றுமுடிவாகச் சொன்னாவாம்.
சுட்டாலும் வெண்சங்கு கரியாகப் போய்விடாதே!
நம்முடைய முடிவுபற்றிக் கொப்பருக்குச் சொல்லிப்பார்.
நலமில்லை என்றுகண்டால் வழியுண்டு கைவசத்தில்!

சீக்கிரமாய் மருந்துபோட்டுத் திருப்பிடலாம் நம்மிடத்தில்!

சீனியின் விலையிப்போ சிறகுவந் தேறிப்போச்சு.

உப்போதித் தருகின்றேன் சோத்துக்குள் சேர்த்துவிடு.

தப்பென்று இதைநீ தவறாக நினைத்தால்

வாடகைக் காரொன்றில் வந்துநான் நிற்கின்றேன்;

உடுத்த உடுப்போடு ஓடிவரச் சம்மதமோ?

மாமா வயலுக்கும் மாமிவாட் டிலுமென்றால்,

மாறாமல் இக்கடிதம் வந்துனக்குச் சேரும்.

தந்திபோல் உன்பதிலைத் தவறாமல் அனுப்பிவிடு.

நம்பியிருக் கின்றேன் நட்டாற்றில் விட்டிடாதே!

அண்ணனைப் பற்றியிங்கே அதிகம்நான் சொல்லவில்லை.

அவனிங்கே கமலஹாசன் அப்பாவுக்குச் சொல்லிவிடு.

ஆசை அத்தான்

குஞ்சுத்தம்பி

மாமியின் மனக்குமுறல்!

ஆக்கம்: கோட்டையூர்க் கோகிலன்

வீரகேசரி 14 .10 .79

கரியமால் நிறத்தை வென்ற

கணவரே! என்னைப் பாரும்.

காலையில் எழுந்து நீங்கள்

கரவாகு வட்டை போனால்

மாலையில் திரும்பி வாறீர்.

மற்றவை அறிய மாட்டீர்.

பக்கத்து வீட்டில் உள்ள

பார்வதிப் பிள்ளை யோடு

பாஞ்சாலி கோயில் கொண்ட

பள்ளையம் போனாள் பிள்ளை.

கற்பூரச் சட்டி ஏந்தி

நம்மகள் வலம் வந்தாளாம்.

காவடி எடுத்த அந்தக்

கந்தையர் மகன் கண்டானாம்.

பிள்ளையைக் கண்டு அந்தப்

பேய்மகன் பட்ட பாடு

சொல்லிட முடியா தென்று

சொன்னாள் 'பாறி' தானே.

ஆலயம் கோயில் செல்லும்

ஆண்களோ மிகவும் மோசம்!

ஆண்கள்தான் மோசம் என்றால்,

பெண்களும் பெரிய மோசம்!

புயலினால் சிதைந்த வேலி

புதுப்பித்து மூன்று மாதம்.
எம்மகள் ஏறி ஏறி
இரண்டடி பதிஞ்சு போச்சு!

என்னடா புதின மென்று
எண்ணிநான் எட்டிப் பார்க்கக்
கண்ணாடி அணிந்து அந்தக்
கந்தையர் மகன்தான் நின்றான்.
"எனக்கவர் வேணும்" என்று
எம்மகள் துணிந்து சொன்னாள்.
"என்னடி சொன்னாய்?" என்று
ஏசியே இரண்டு போட்டேன்.
பிறகவன் வரவு மில்லை.
பிரச்சினை எதுவு மில்லை.

சித்தாண்ட மாய்!

2011-05-13T14:51:00.000-07:00

சித்தாண்ட மாய்- மே பதினேழு

நோர்வேயின் தேசிய தினம்!

"சித்தாண்ட மாய்" (17வது மே)என்று நோர்வே மக்கள் நோர்வேயின் தேசிய தினத்தைச்சொல்லுவார்கள். 1814 ம் ஆண்டின் இளவேனில்

காலத்திலே எய்ட்சுவொல் (Eidsvoll ) என்னுமிடத்தில் நோர்வே நாடு
முழுவதிலும் இருந்து தெரிவு செய்யப்பட்ட குமுகத்தில் மதிப்பான சிலமனிதர்கள் கூடினர். அரசியலமைப்பு அவையில்

(Grunnslovsforsamlingen/Riksforsamlingen)

அங்கம் வகிக்கத் தெரிவு செய்யப் பட்டவர்கள் அவர்கள்.

அரசியலமைப்பு உருவான எயிட்சுவொல் மாளிகை

அந்த நேரத்தில் நாலு நூற்றாண்டுகளாக நோர்வே, டன்மார்க்கின் ஒரு மாநிலமாக இருந்தது. நெப்போலியனுடன் டன்மார்க் கூட்டுச் சேர்ந்து இருந்தது. சுவீடன் பிரித்தானியாவுடன் அணி சேர்ந்து இருந்தது. நெப்போலியனின் தோல்விக்குப்

பின் நோர்வேயை சுவீடனிடம் ஒப்படைக்க வேண்டிய நிலைமை உருவானது.நோர்வேயர் இந்த நிலைமையை அடியோடு வெறுத்தனர்.

பழையபடி நோர்வேயை ஒரு தன்னாட்சி உடைய நாடாக உருவாக்க விரும்பினர். தம்விதியைத் தாமே தீர்மானிப்பதற்கு முடிவெடுத்தனர்.

அதற்காகவே தெரிவு செய்யப் பட்ட அரசியலமைப்பு அவை கூடியது. நோர்வேயின் அரசியலமைப்பு உருவானது. 1814ம்ஆண்டு மே மாதம் 17 ந் திகதி நோர்வே அரசியலமைப்பு (Norges Grunnlov) கைச் சாத்தானது.

அரசியலமைப்பு அவை; எய்ட்சுவொல்
ஓவியர்:ஒசுகார் ஆர்னோல்ட் வெர்கெலான்ட்
Oscar Arnold Wergeland(1814-1910)

அத்துடன் டன்மார்க்கின் இளவரசனான கிறிஸ்ற்றியான் பிறெட்றிக்

(Christian Fredrik) நோர்வே மன்னராகத் தெரிவு செய்யப் பட்டார்.

ஆனால் நோர்வேயின் தன்னாதிக்கம் நெடுநாள் நீடிக்கவில்லை.
தன் கீழ் வரவேண்டிய நோர்வேயை ஒரு டன்மார்க் வாரிசிடம்

இழக்க சுவீடன் விரும்பவில்லை. மிகவும் குறுகிய ஒரு
சண்டையின் பின்னே செய்து கொண்ட ஒரு ஒப்பந்தத்தின் படி

சுவீடனின் மேலாதிக்கத்தை நோர்வே ஏற்றுக் கொண்டது. அரச பதவியும், வெளிநாட்டமைச்சும் சுவீடனின் கைவசம் இருந்தது.

மற்றும்படி சொந்தப் பாராளுமன்றத்துடன் (Stortinget)

மட்டுப்பட்ட தன்னாட்சியுடன் நோர்வே ஒரு நாடாக இருந்தது. சுவீடனின் எதிர்ப்பை அடக்குமுறையை அவ்வப்போது எதிர் கொண்டாலும், ஏதோ ஒரு வகையில் 1815 ம் ஆண்டிலிருந்து "சித்தாண்ட மாய்" கொண்டாடப் பட்டு வந்தது. நோர்வேப்

பாராளுமன்றம் 1836 ம் ஆண்டு முதல்முறையாகக் "மே 17 " ஐக்

கொண்டாடியது.

நோர்வே தனிநாடு ஆனதை; 1905 ம் ஆண்டு யூன் 7 ந் திகதி தன்னிட்டவாரம் நோர்வேப் பாராளுமன்றம் ஒருதலையாக அறிவித்தது. சுவீடனும் எல்லையில் படை குவித்தது. ஆயினும் ஒன்றும் செய்யாது பின் வாங்கியது. பிரித்தானியாவின் ஆதரவை நாடி பிரித்தானியாவின் ஒரு இளவரசியையும் , அவரை மணந்த ஒரு டன்மார்க் இளவரசனையும் தன்னாட்சி பெறும் நோர்வேயின் மன்னராகவும், அரசியாகவும் ஆக்க முடிவானது. ஆனால் இளவரசர் விரும்பியபடி நாடளாவிய வாக்கெடுப்பின் பின் அந்த முடிவு எடுக்கப் பட்டது. நோர்வே மொழி கதைக்க அறியாத இந்த இளந் தந்தையும், இரண்டே வயதான மகனும், பழைய நோர்வே அரச பெயர்களைப் பெற்றுக் கொண்டனர். தந்தையார் இளவரசர் கிறிஸ்ற்றியான் பிறெட்றிக் கார்ல் (Christian Fredrik Carl) ,

ஏழாம் கோகோன் மன்னர்(Kong Haakon 7.) ஆனார். மகன் அலெக்சாண்டர் இளவரசன் ஊலாவ் (Prins Olav) எனப் பட்டான்.

அரசி மௌட்,இளவரசன் ஊலாவ்,மன்னர் 7ம் கோகோன்

1906 ம் ஆண்டு முதல் ஆண்டு தோறும் மே 17 இல்
அரமனைப் பலகணியில் நின்று பள்ளிச் சிறாரின் அணிவகுப்பை, வாழ்த்துக்களை அரச குடும்பத்தினர் ஏற்றுக் கொள்வது வழமை. இந்த ஊர்வலத்தில் உசுலோ மாநகரினது எல்லாப் பள்ளி மாணவர்களும் கலந்து கொள்ளுவர். ஊர்வலம் போய் முடிய பலமணி நேரம் பிடிக்கும். அவ்வளவு நேரமும் கை அசைத்தபடி அரச குடும்பத்தினர் நிற்பர். 1910 ம் ஆண்டு அரசி மௌட் இன் தந்தையும், இங்கிலாந்தின் மன்னருமான 7 ம் எட்வேர்ட்

காலமான போதும் , நாசிகளின் ஆக்கிரமிப்பில் 1940 -1945

ஆண்டுக்காலங்களிலும் இது நடக்கவில்லை. நோர்வே சட்டவரைவுகளுக்கு உட்பட்ட முடியாட்சியை (constitutional monarchy) உடையது.

தற்போதைய முடிக்குரிய இளவரசன் கோகோன் மக்னுசு(Hokon Magnus ) ,
இளவரசி மெத்த மாறித் (Mette Marit ) ,அவர்களின் மகள் இளவரசி இங்கிரி அலெக்சாந்திரா(Ingrid Alexandra) , அரசி சோன்யா(Sonja), அரசர் 5ம் காராள்(Harald )
அரமனைப் பலகணியில்

"சித்தாண்ட மாய்" தினத்தில் மற்றைய நாடுகளைப் போல அரசியல் தலைவர்களின் பரப்புரைகளுக்கும் (propaganda),கூத்துக்களுக்கும்,

அரணத்தின்(military) வீர தீரப் பெருமைக்கும், எடுப்புக்கும்,சாய்ப்புக்கும்

இடமில்லை. முழுக்க முழுக்க மக்கள் கொண்டாட்டம் மட்டுமே.

உசுலோவின் காள் யுகான்(Carl Johan ) வீதியில் சித்தாண்ட மாய் ஊர்வலம் அரமனையை நோக்கி

"சித்தாண்ட மாய்" ப் பெருவிழா உசுலோவுக்கும், மற்றப் பெரு நகரங்களுக்கும் மட்டுமே உரிமையானது இல்லை. நோர்வே நாட்டின்

மூலை முடுக்கு, இண்டை இடுக்கு சகல இடங்களிலும் கொண்டாடப்படும். அன்றைய காலநிலையோ, ஊர்களின் இயற்கை அமைப்போ, குறைவான
சனத்தொகையோ ஊர்வலத்தையும்,கொண்டாடத்தையும் தடை செய்யாது.

நோர்வேயின் பிறந்தநாள் என்று சிறார் மகிழ்வர். "Gratulerer med dagen!" " கிறாத்துலேறெர் மே டாகென்!" >> இன்றைய நாளை இட்டு வாழ்த்துக்கள்" என்று ஒருவரையொருவர் எல்லோரும் வாழ்த்திக் கொள்ளுவர்.பள்ளிக்கூட வாத்தியக் குழுக்களும்(school bands ), ஆடல் அணிநடைக் குழுக்களும் (drill team) சித்தாண்ட மாய் ஊர்வலங்களின் முன்னணியில் வண்ணங்கள் சேர்க்கும்.

மேல்நிலைக் கல்வியை முடிக்கவுள்ள மாணவர்கள் (18 ,19 வயசினர்) தங்கள் மூன்று வருடக் கல்வி எதிர் வரும் யூன் மாதத்துடன்

முடிவதை குறிக்குமுகமாக கொண்டாடுவர். இதை றுசு கொண்டாட்டம்

(russ >>vill (norwegian) -wild(english)- அடங்காத> தளை,கட்டு நீக்கம் என வருமோ?)

என அழைப்பர். இவர்களது ஆரவாரம் மார்ச்சு மாசத்திலேயே
தொடங்கிவிடும். பழைய வாகனங்களை திருத்தி(வாகன கட்டுப்பாட்டு அதிகாரிகளின் ஆய்வுகளுக்கு உட்படுத்தி சம்மதம் பெற்ற பின்) சிவப்பு சாயம் பூசி அட்டகாசமாக திரிவர். இவர்களது சீருடைகளின் நிறங்களான சிவப்பு, நீலம்,கறுப்பு,வெள்ளை
ஆகிய நிறங்கள் அவரவர் கல்விப் பிரிவுகளைக் காட்டும். இவர்களது

ஒன்று கூடலும், பாட்டும் கூத்தும் குடியும் பிறநாட்டவரால் விளங்கிக்

கொள்ள முடியாத ஒன்று. கிறித்துவ மதப்பற்றுள்ள மாணவர்களும், வேறும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தொகையான மாணவர்களும் மதுவைத்

தீண்டாது வரம்பு மீறாது கொண்டாட்டத்தில் ஈடுபடுவர் என்பதையும்

இங்கு மறவாது குறிப்பிட்டே ஆகவேண்டும்.

இந்த றுசு (russ) மாணவர்களும் வலு ஆர்ப்பாட்டமாக சித்தாண்ட மாய் ஊர்வலங்களில் கலந்து ஊர்வலத்தைக் கலகலப்பாக்குவர்.

கிராமங்கள், ஊர்கள், நகரங்கள் எல்லா இடங்களிலும் சிறாரின் ஊர்வலம், மக்கள் ஊர்வலம் என்று இரண்டு ஊர்வலங்களோ; அல்லது எல்லாரும் சேர்ந்த ஒரு ஊர்வலமோ இருக்கும். ஊர்வலத்தில் அநேகர் தேசிய உடை அணிந்திருப்பார்கள்.நோர்வேக் கொடிபிடித்தவர்கள்
வரிசையாக முன்னே நடப்பர். இதை "கொடிக் கோட்டை"

(flagg borg- flag castle) என்பர்.அடுத்து (இருக்குமென்றால்) ஆடல் அணிநடைச் சிறுமியர் ஆடியாடி அணிநடை நடப்பர். பள்ளிக்கூட

வாத்தியக் குழுவினர்,அணிநடை கீதங்களும், தேசியகீதமும் இசைப்பர். பிள்ளைமடுவத்து (nursery )பாலகர்கள், பள்ளிக்கூடப் பிள்ளைகள்
வகுப்பு வகுப்பாக தத்தம் பதாகைகளுடனும் கொள்கை வாக்கியங்களை

பாடிய படியும் செல்வர்.இறுதியாக றுசு மாணவர்கள் செல்வர். மக்கள்

ஊர்வலங்களிலே  (Band )  வாத்தியக் குழுவினர் இசைக்க, தொண்டர்
அமைப்புக்கள், செஞ்சிலுவை சங்கம்,  விளையாட்டுக்கழகங்கள்
மற்றும்  பொதுமக்கள் கலந்து கொள்வர். ஊர்வல ஆரம்பத்தில்

அல்லது முடிவில் தேவாலயங்களில் தேசியதின பூசைகள்

நடைபெறும். நாட்டுக்காகப் பாடுபட்டவர்களின் நடுகற்களுக்கு மலர்வளையம் வைத்து அஞ்சலி செய்வர். தேசியதின உரை, கலைநிகழ்வுகள் நடைபெறும். பிள்ளைகள், பெரியவர்கள் பங்கு பெற
விளையாட்டுப் போட்டிகள் அமைக்கப் படும்.

சிறுவருக்கான திரைப்படம் திரையரங்குகளில் கட்டணமின்றி காண்பிக்கப் படும்.இவ்வாறு கொண்டாட்டங்களை அமைப்பதற்கு
விழாக்குழு அமைக்கப்படும். ஆண்டு தோறும் இந்த விழாக்
குழுவினர் சுழற்சி முறையில் தெரிவு செய்யப் படுவர் .

(உதாரணம்:எட்டாம் வகுப்பு மாணவர்களும் பெற்றோரும்)

இப்படியாக நாள் முழுவதும் கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்படும் சித்தாண்ட மாயை அடுத்தது எப்போது வரும் என்று சிறுவர் முதல் பெரியவர் வரை காத்திருப்பார்.

தேசிய உடைகளில் ஒரு குடும்பம்

வடநோர்வேயின் ஆதிக் குடிகளான சாமி இன மக்களும் தங்களின் தேசியக் கொடி, தேசிய உடைகளுடன் சித்தாண்ட மாய் கோலாகலத்தில் கலந்து கொள்வர்

ஊர்வலத்தில் சாமி இன மக்கள் தங்கள் கொடியுடன்

பெருமை பொங்கிட,சாமிச் சிறார் தங்கள் தேசிய உடையில்

நோர்வேயில் வந்தேறுகுடியினரான எம்மைப் போன்ற பிற இன மக்களும் மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடும் ஒரு திருநாள்தான்

"சித்தாண்ட மாய்." நோர்வேயில் வாழும் மக்கள் அனைவருக்கும் வருகின்ற இந்த "சித்தாண்ட மாய்" நாளில் மனம் நிறைந்து "இந்த நாளையிட்டு வாழ்த்துக்கள்" சொல்லிக் கொள்ளுகின்றோம் .

"வந்தார்க்கும் வரத்தார்க்கும் பூத்தாயோ புன்னைமரம்?"